Pumasok na nga ako sa pinto ng unit ko lalo at medyo inaantok na ako, agad akong nagtungo sa kwarto, magpapahinga na ako, kailangan kong maghanda dahil kunting araw na lang ay susugod na ang ng buo kong team sa lugar ng mga kalaban.
Ay oo nga pala, kailangan kong makakusap ang bomber dahil malaki ang maitutulong nito sa akin. Kinuha ko ang cellphone ko para matawagan ang lalaki.
Nagring naman cellphone nito.
“Manong, si Naty po ito, puwede po ba tayong magkita ngayon?” tanong ko sa lalaki.
Napangiti na lang ako na Naty ang ibinigay kong pangalan. Hindi kasi puwede ang Nathalie. Medyo confidential iyoon.
“Ikaw pala Ma’am. Ay wala pong problema. Heto po ang aking address, Ma’am Naty--- Barangay Matahimik Porok 2. Puntahan ninyo na lang po ako,” sambit ng lalaki.
“Sige po Manong ngay
