YOU'RE MINE!

MY CHILD!

CAS FEE'S POV:

I step backward when he tilted his head in my direction. Agad sumibol sa dibdib ko ang kaba na hindi ko naman alam kung bakit. I tried to act normal as if, I don't know anything! But God knows that I'm nervous right now.

" Kanina ka pa? May narinig ka ba?! " Usal niya na hindi parin tinatanggal ang titig sa akin. Para bang inaalam niyang mabuti ang magiging reaksyon ko. I cleared my throat before answering and smiled sweetly. Hindi ako dapat maging kampanti, hindi na siya ang Greg ma nakilala ko kaya dapat na akong mag-ingat palagi.

" Hindi naman. Tara na? " Wika ko na pinipilit maging normal ang lahat. Hindi ko maipagkakailang, ang gwapo talaga ng asawa ko! But ---- The fact that his cold-hearted? Haiyysstt!

" Tara na? " Unti-unti siyang lumapit sakin na mas lalo namang ikinakaba ng dibdib ko. There are varities of nameless emotions in his dark-gleamed eyes. Napasinghap ako ng bigla niyang hawakan ng mahigpit ang dalawa kong braso. Kulang nalang ay magkabali-bali ang mga buto ko sa sobrang higpit ng kapit niya na para bang nanggigil siyang baliin ito!

" B-bitawan mo ako G-greg----! Masakit! " Kahit pigilan ko siya ay wala parin akong magagawa. Sobrang lakas niya kumpara sakin.

" Don't you dare listen to someone's conversation nextime woman! I swear, you'll not gonna like my punishment. " Aniya at mabilis akong tinalikuran. He left me dumbfounded!A tear scape in my eyes. I feel like being hated to the person whom I trusted the most. Whom I love the most!

" Bakit? Bakit ba naging ganito ang kapalaran ko? " Tanong ko sa hangin. Wala akong matatakbuhan ngayon. At kung meron man, ayuko parin siyang iwan. Tanga na kung tanga! Ganyan ang nagagawa ng pag-ibig.

" Are you coming or not? " Nagising lang ako sa malalim na pag-iisip ng marinig ko siya sa di kalayuan habang nakasandal sa mamahaling kotse. I composed myself and face him like nothing happened. Like I'm not effected. Better pretend!

" Papunta na! " Tumungo ako sa kotse at sumakay. SILENCE! That's quite a defination. Tinitigan ko si Greg habang nagmamaneho. He's eyebrows were thick but beautiful, pero nagkasalubong naman at naka kunot-noo pa. This is not Greg! This isn't the person whom I used to know. Completely different!

" What are you staring at? " Agad akong napa-iwas ng tingin ng magsalita siya ngunit nasa daan parin ang mga mata niya. Ganon naba ako ka halata? Ganon narin ba niya ako pinangdidirian, ka kahitan lang tignan ay hindi na niya magawa?

Bahagya akong napa-iling dahil sa mga na-iisip ko. Kung dati ay palagi siyang nakangiti, ngayon naman ay palaging magkasalubong ang kilay niya. Paulit-ulit niya akong pinag-iinitan at palagi niya akong sinasaktan

" H-hindi naman k-kita tinititigan. May tinignan lang ako sa labas. " Gadddd! Na-uutal pa talaga ako. Huli na talaga ako sa akto. Sa halip na titigan siya ay tumingin nalang ako sa labas. Yung totoo na talaga! Para iwas narin sumbat.

' Bakit ang kirot ng puso ko? ' Tanong ng puso ko sakin. Nasan na ba kasi si Greg na palaging nang-aasar? Yung palagi akong pinapatawa at pina-pakilig. Nagpapa-cute?! At mahal na mahal ako ng sobra?

" Kinain na siguro siya ng butete sa dagat self. O baka kinagat siya sa leeg ni Dracula kaya naging kalahi niyang demonyo. Hmmpp! " Pasimple kong pinahid ang luhang kumawala sa mata ko. Hindi ako sanay sa ganito. Bweset na author! Nagda-drama ako tapos napunta siya sa butete? Kainis!

" Sana nilamon nalang siya ng pating! " Hindi ako sanay na ganito ang turing niya sakin, pero nangibabaw parin ang mga katanongan sa utak ko. Mga katanongang bumabagabag sakin simula dati. Hindi ko na napansing nakarating na pala kami kung hindi ko narinig ang marahas na pagsara niya ng pinto.

" Demonyo talaga! " I let out a deep sigh before going out of the car. I step forward following the path through an expensive door. Napaka-ganda talaga ng bahay nila kahit ilang ulit na akong nakapunta dito, it never failed to empressed me. I'm near the door when someone wrap his hand around my waist.

" Act normal and sweet in front of our parents! Don't let me despise you more. " Bulong niya sa tenga ko. I can't help myself but to close my eyes for a tinggling sensation as I felt his hot breath around my neck. Kahit ganito ang trato niya sakin, sadyang malakas parin ang epekto niya sa katawan at puso ko.

Hinila niya ako papasok at sumalubong naman sakin ang isang mainit na yakap galing kay mommy. My biological parents! Sa wakas! Nagkaroon narin sila ng oras para sa mga ganitong bagay.

" Hey baby! Mommy misses you so much. " I smiled widely and hug her back. I miss my mom's scent and care. " Me too mom! I miss you. Where's dad? " May tinuro siya sakin.

" Ayun! Umiinom ng alak. Tsss.. " Natawa ako ng konti tsaka ko siya hinalikan sa pisngi. Sus! Madrama rin pala ang mama ko. Toinks! " Lambingin mo nalang si papa mamaya. "

Nag usap-usap muna kami dahil nagpapalit pa daw ng damit ang mga kapatid ni Greg. Hindi ako iniiwan ni Greg at napaka-sweet pa niya sakin. Maybe, dahil nasa harapan namin ang parents namin. Nasa hapag na kami ng bigla nalang magsalita si mommy Steph.

Parents ni Greg, parents ko, si Eric, and our tita's and tito's are all here. A simple and humble welcome party, kumbaga.

" Ohh! Andito na pala sila! " Nakita ko ang dalawang lalake at isang babae na pababa ng hagdan. Ngunit napako ako sa kina-uupuan ng mapadako ang tingin ko sa isang batang nasa anim na taong gulang na tumakbo at yumakap kay papa Troy.

My mind froze!

My hands are shaking!

My body trembles!

I found myself hugging the child! All eyes on me but I don't care. This familiar presence. I hug him even more. Sa tingin ko'y nasasabik ako sa kanya. Pakiramdam ko, importante siya sa buhay ko. Nakaramdam ako ng sobrang galak sa puso.

This is him!

This is the child on the picture. The child that I always wanted to care! Here in front of me.

CONFUSED and SURPRISED!

*********************

A/N: Follow me naman po!

Love you mga ka-readers ?