Steffany’s Point of view
“Hades, mangako ka sa akin na hindi mo na uulitin pa ang pumatay, kung hindi magagalit ako sayo.” Saad ko na may halong pakiusap habang ginagamot ang sugat nito sa kaliwang braso, saglit na huminto ako at tumitig sa mga mata nito habang naghihintay ng sagot mula sa kanya. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan nito habang nakatingin siya sa akin.
“I promise, pero sa oras na may gawin silang muli sayo marahil ay hindi ko maipapangako.” Seryoso niyang sagot bago hinagkan ng kanyang kamay ang kaliwang pisngi ko kaya naipikit ko ang aking mga mata. Ilang segundo ang lumipas ay nagmulat ako ng aking mga mata bago malungkot na tumingin sa mukha nito. Labag sa puso ko ang naging pahayag nito ngunit si Hades ay si Hades at kung ano ang sinabi nito ay talagang
