For two months, I’ve been trying to move on from what happened. Sa ilang linggong nakalipas matapos mangyari yun ay wala akong ginawa kung hindi umiyak ng umiyak tuwin gabi. The pain of all the things he has done to me, nararamdaman ko yun at paulit-ulit na nag flashback sa isip ko.
Two months had passed and I am still living in one of the houses of Mamita. Nakakahiya pero siya ang nag i-insist sa akin na tumira dito. Minsan nga ay sinasabihan ko siya ko na sa katapusan ng buwan ay maghahanap na ako ng bagong matitirahan. Nakakahiya din kaso lalo pa at minsan ay pinupuntahan niya ako dito at dinadalhan ng grocery.
With regards the money, wala naman akong problema dahil hangga’t may trabaho ako ay magkakaroon ako ng pera. Every week ay namimili ako ng stocks ko sa bahay at kahit papaano
