chapter 11
1435 Words
Ngayon ay naka upo sya sa isang bench sa school kasama ng mga kaibigan. Pinag uusapan ng mga ito kung gaano ka sweet si klyde kono. Which is hindi nya kilala. Pero ang pangalan na parati nitong binabanggit ay pamilyar sa kanya na parang narinig nya ang pangalan na yun pero di nya alam kung saan
Tinutukso naman sya ng mga ito na napakaswerte daw nya. Pero hindi nya iyon pinansin, ano bang meron kung iligtas ka? Dapat ba magcelabrate ka dahil niligtas ka ng klyde na pangalan?
Hindi nga sya ng celebrate o kinilig ng makabanggaan nya ang si jamie Dornan. Ang isang sikat na aktor sa ibang bansa. Tapos ang mga ito sinalo lang nga sya ng nagngangalang klyde halos na mabaliw ang mga ito sa kilig
Nakatingin sya sa mga ito na naka taas ang isang kilay. Patay na patay ang mga kaibigan nya sa kilig ng balik balik na ekwento ito. She roll her eyes at nagtalukbong sa mesa na napagitnaan nila
Nang magising sya kahapon ay nasa clinic sya at binabantayan ng mga kaibigan. Nang magising ay puno ng pag alala ang muka nito pero ng maayos na ang kanyang lagay ay wala itong tigil sa pag kwento tungkol sa pagsalo ng lalaki sa kanya
Niyugyug naman sya kaya mabilis syang syang umupo ng maayos at tumingin sa yumugyug sa kanya. Si leah ito may tinitignan habang yugyug parin sya
"Tumigil kanga naalog ako" saad nya sabay baklas ng kamay nito na nakahawak sa balikat nya
"J-jess" nauutal na tawag sa pangalan ny
Medyo inis nya itong sinagot " oo bakit"
"N_nandito sila" saad nito na ikinalito nya
Naguguluhan man ay sinundan nya ng tingin ang tinitignan ng mga kaibigan at nakita nya ang gropo ng kalalakihan at ang tatlo dito ay ang mga kapatid nya
Hindi nya pinansin ang mga ito. At tumayo sa pagkakaupo para umalis na sa bench. May klase pa sya kaya kailangan nya ng bumalik sa room nya. Hinayaan Lang nya ang mga kaibigan na kiligin doon habang nakatingin sa kalalakihan na naglalakad
"Hoy jessica" rinig nyag tawag ni roan sa kanya
Nilingon nya ang mga ito na nagmamadali ring naglakad dahil sa iniwan nya ang mga ito. Nang makalapit ay kinusot ang kanyang gilid
" Ba't baka nang iiwan ha, kinikilig ka ano" tukso nanaman nito sa kanya
She roll her eyes at tumingin dito " pwede ba tumigil na kayo"
Ngumingiti naman si sha sha, ngiting nang aasar. Nauna syang naglakad sa mga ito. Bakit ba sya kikiligin? Ano bang giniwa ng pangpakilig ng lalaki sa kanya para kiligin sya? Wala naman , diba?
Mga kababaihan nga naman kapag niligtas ka ng gwapo kiligin agad. Hindi nya ikakaila na gwapo itong lalaking nagngangalang klyde. Kahit hindi nya pa ito nakita base kasi sa mga kinukwento ng mga kaibigan nya at kung gaano ito ka kilig ibig sabihin gwapo na ang lalaki. Wala naman sigurong matinong babae na kiligin sa pangit
"Pag ako siguro sinalo ni klyde baka namatay na ako sa kilig" kinikilig na saad ni leah
Napa iling iling sya ng marinig ang turan ni leah. Oo nerd si leah pero kung maka asta parang hindi. Pero bakit naman sya aasta na nerd diba, palabas nya lang yang nerd sya dahil myembro sila ng isang gang. Kailangan nyang itago ang tunay na katauhan, tulad nya nagtatago sya sa likod ng hooded cowl na pang ninja
" Tayo dito patay na patay sa kilig tapos itong JESSICA na to wala man lang impresyon, hindi ng nag sabi ng THANK YOU KLYDE " paparinig ni roan
Huminto sya sa paglalakad at humarap dito at pinag cross arm " para lang tumigil kayo sege mag papasalamat ako"
Mabilis syang naglakad sa derektion ng nagngangalang klyde. Napahinto sya ng mapagtanto na hindi nya pala kilala ang klyde na sinasabi nila. Humarap sya sa mga kaibigan na nakasunod sa kanya
" Nagbago ba ang isip mo" may mapang asar na saad nito
She roll her eyes " Hindi nagbago ang isip magtatanong lang ako"
" Pwede ba jessica wag mong paikotin mga mata mo" naka pout na saad ni leah
She roll her eyes again. May mali ba sa pag papaikot ng mga mata nya. Maski noon si sakura ay nagagalit kapag pianapaikot nya ang kanyang mga mata. Minsan tinatanong nya ang sarili na meron bang nakikita ang ibang tao sa mga mata nya kapag pinapaikot nya ito na hindi nya makita
" Ask your question" tumingin sya kay roan na naka taas ang kilay
Nagdadalawang isip sya kung itanong nya ba ito pero kailangan nya yun ei kasi hindi nya kilala ang lalaking nagngangalang klyde " who's klyde?"
Napanganga naman ang mga kasama sa tanong nya. Konot noo naman nya itong tinignan. Nagulat sya sa reaction ng mga ito sa tanong nya. May mali ba sa tanong nya at napanganga ang mga kasama
She snap one of her finger para mabalik ang mga kasama sa realidad . Gustong magsalita ni roan pero walang salitang lumabas sa bibig nito.
Inisip nya kung bakit ganon ang reaction ng mga kasama sa tanong nya. Wala namang masama sa tanong nya na sino si klyde pero bakit hindi nakapagsalita ang mga kasama
At ilang minuto gustong sumagot ni roan ay may salita naring lumabas sa bibig nito " are you for real jessica?" Hindi makapaniwala nitong tanong
" Yeah i am" she innocently answer
Sumandal si roan kay shasha na parang hindi makapaniwala sa kanyang sagot " saang lupalop kaba ng mundo lumaki jessica florente" hindi makapaniwala nitong saad
Napatahimik nalang sya, hindi nya pwedeng sabihin kung saan sya lumaki. Lalo na at kasali ito sa gang na naglalaban para makapasok sa templo. At baka kapag sinabi nya malalaman ng mga ito kung sino sya
Itinago nya nga ang kanyang muka sa maskara para walang makaka alam sa kanyang pagkatao, tapos hahayaan nya lang na malaman ng mga ito kung sino sya. Kahit na kaibigan nya ang mga ito hindi nya nito hahayaan na makilala, hindi nya hahayaan na may mangyari dito na masama
Kahit na myembro pa ito ng gang hindi nito kakayanin ang makipaglaban sa pwedeng manakit sa kanya. Kahit nga si sakura na malakas ay napaslang ng di nya kilalang gropo
" Could you just answer me" inip nyang saad at nag cross arm
Gusto nya na pasalamatan ang klyde na yun para matapos na ang pang aasar ng mga kaibigan sa kanya. Pero may ibang syang nararamdaman na hindi nya lang gusto pasalamatan ang lalaki, hindi nya lang kayang paliwanagan
" He's a hearthrobe, a basketball MVP and she's a me----
" Then let's go to basketball court" saad nya at naunang naglakad, hindi na nya kailangan ng guide para makapunta sa basketball court
Alam nya kung saan ang basketball court dahil minsan na syang dumadaan sa parteng yun para maglalakad. Nagsalita naman ng nagsalita ang mga kaibigan habang nakasunod sa kanya
Hindi nya ito binigyan ng pansin, wala namang kwenta ang pinag uusapan nila. Ayaw na nyang marinig ang mga kwento nito na walang katapos tapos
Habang naglalakad sya ay hindi nya maiwasan ang makita ang ibang estudyante na tumingin sa kanya. At naririnig nya rin na pinag uusapan nila ang tungkol sa nangyari kahapon
Mahirap pala kapag hearthrobe ang makasalo sayo kasi madaming marites. Maraming CCTV na nakabantay
Dati sa paaralan na pinag aralan nya ay may muntikan na syang mapatay dahil sa maling impormasyon nito. Parati syang sinisiraan nito. Kung hindi pa sya pinigilan ng kaibigan ay mapapatay nya talaga iyon
Huminto sya sa paglalakad ng nasa entrace na sya ng basketball court. Nagdadalawang isip sya kung papasok ba sya. Pero bakit naman hindi sya papasok, magpapasalamat Lang naman sya.
Pagpasok nya ay napahinto sya ng makita ang mga kalalakihan na busy sa paglalaro ng basketball. Pinalibot nya ang tingin at nakita nya si jaya na busy sa pakikichismiss sa mga babae na satingin nya ay cheering squad member
Bigla naman tumigil ang mga lalaking naglalaro ng basketball at tumingin sa kanya. Napahinto rin si jaya sa pakikichismiss nito at tumingin sa kanya
Naglakad ito palapit sa kanya na masama ang tingin. Hindi sya nagpasindak at naglakad din. Straight ang kanyang lakad papunta sa derektion ni jaya na naglalakad din sa derektion nya
Huminto sya ng ilang dangkal ang layo nila. Masama ang tingin nito sa kanya. Hindi sya nagpasindak at masama din itong tinignan
" What are you doing here?" Maldita nitong tanong
Sinagot nya ito na ikinagalit ng sobra ni jaya. Masama syang ngumiti dito, na nagpopoot na sa galit
That its...ipaparamdam ko sayo ang ipinaramdam mo sa akin
CZARINA SALEM
- Writer
