Hindi agad ako nakasagot sa sinabi ni Romano at ilang beses na napalunok. Bigla talaga akong nakonsensiya sa ginawa kong biglang pag-alis. Pero natakot lang naman talaga ako. Hindi ko gugustuhing makulong si Romano. O kahit tumapak lang sa loob ng kulungan, lalo at alam kong wala naman siyang kasalanan.
“I’m sorry na, Romano. Pero intindihin mo rin ako. Natakot lang ako. Saka wala naman akong balak na iwan ka nang matagal. Nag-iisip din naman ako ng paraan para matulungan ka,” katuwiran ko. Tumiim ang mukha niya saka bumuntong-hininga.
“Hindi solusyon ang pag-alis. Mas hindi gumagana ng maayos ang utak ko kapag hindi kita kasama. We are husband and wife. We should face all our problems together. I am warning you, Rossa, if you’ll do something like this again, I will be hurt. Mas gusto ko
