BM47

3112 Words

AS MUCH as I can, I avoid Sage. Minsan ay nahuhuli ko siyang nakatitig sa akin ngunit kaagad naman akong mag-iiwas ng tingin. Nang nagkaroon na kami ng klase ng mga bata ay wala siya ngunit nung sumapit ang tanghalian ay lumitaw siya suot pa rin ang apron niya kaninang umaga, sa tingin ko ay tumulong siya sa pagluluto and as usual he cooks so good. Tinulungan ko si Barbara sa pag-distribute ng pagkain sa mga bata. Umungol siya ng napakahaba habang nakatingin sa mga pagkain. Nilingon ko siya at tinaasan ng kilay, nagtatanong sa pamamagitan na iyon. She pouted. "Ang sarap tignan, Ma'am! Nanunubig ang bagang ko." Aniya na parang naiiyak. Bahagya akong napatawa at marahang tuma-tango. Sumasang-ayon sa sinabi niya. We had the same reaction and expression the first time that Sage cooked fo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD