KATAHIMIKAN ang nangingibabaw sa aming tatlo habang ginagamot ko ang pasa ni Daven sa mukha. Napapadain siya sa tuwing nadadampian ko ng alcohol ang sugat sa gilid ng kanyang labi.
Ang huling banta niya bago sila umalis, siya at ng alipores niya ang siyang tumatak sa isipan ko. Para itong linta na ayaw bumitaw sa aking utak.
What I said earlier is not true. Ginagamit ko lang si Avil laban sa kanya dahil alam kong ito lang kahinaan niya ngayon, ngunit ang tusong demonyo ginamit din ang kahinanaan ko.
"Be gentle, Alexandra!" Reklamo niya at bahagya pang umungol.
"S-sorry." Saad ko bago niya kinuha sa aking bulak at siya na ang naggamot sa sarili.
Ariella on the other hand is lifeless. Nakasandal siya sa sofa at yakap-yakap ang kanyang mga tuhod. Tahimik niya kaming pinapanood ni Da
