NAPAGISING ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. My brows furrowed, when I saw a familiar silhouette beside the window. Ilang beses akong napakurap hanggang umalis ito sa tabi ng bintana, sinundan ko iyon ng tingin. Parang nawala ang antok ko.
Sage sat down on a chair, he never leave my eyes. Habang ako naman ay hindi pa maproseso ang lahat.
Gumala ang tingin ko sa buong kabuobuoan ng kwarto, at hindi ito pamilyar sa akin. Imbis na magpanic dahil hindi ko alam kung nasaan ako ngayon, but I'm with Sage… and I know I'm safe.
Napatingin ako sa aking sarili. I sighed deeply when I saw I'm still wearing a clothes… ngunit iba ito sa sout ko kagabi! A loud mockery smirk caught my attention, nasa kama ako at ang kanyang inuupuan ay nakaharap sa akin.
"S-sinong nagbihis s-saki
