BS#3 C21
MARGA POV
“Naririnig no ba ‘yang sinasabi mo? Marga! Anak mo ang batang ‘yan! Malaking kasalanan sa Dios ‘yang binabalak mo!” Nag-uunahan sa pag-landas ang mga luha ko sa aking mga mata, dahil sa sinabi sa akin ni Berna.
Tama siya, malaking kasalanan ang naisip ko. Pero paano ko matatanggap ang batang ‘to? Kinamumuhian ako ang ama nito?
“Marga, makinig ka sa akin… ‘Di ba sinabi mong wala kang pamilya? Alam mo bang sa pamamagitan ng batang ‘yan ay magkakaroon ka ng sarili mong pamilya… ‘Yong pamilyang dadamayan ka sa huli.. Pamilyang mamahalin ka ng walang kapalit..” Niyakap Ako ni Berna habang patuloy pa rin akong umiiyak.
“Pero paano na ang pag-aaral ko? ‘Di ba Sabi mo itutuloy ko ‘yon? Paano na ako makakatulong sa ‘yo?”
“Shhh… ‘Wag mo nang isipin ‘yan, Marga, ang dapat
