Tulala ako habang nakaupo sa sala. Matapos niyang basahin ang kanyang liham dati ay humiwalay siya sa akin para magtungo sa kusina.
Nilapag niya sa aking harapan ang isang basong tubig. Patuloy pa rin ang aking munting hikbi at ang ilang mga takas na luha galing sa aking mga mata.
Naupo siya sa aking tabi at muling nagsalita.
“Four years ago, I met an accident. Wala akong naalala noon pagkagising ko kundi ang iilang memorya galing noong pagkabata ako. Noong ako si Zeke Tuazon. All memories in my life as Zandrick Villafuerte are now gone. Kasabay daw iyon ng pagbalik ng kakayahan kong magsalita. I can’t even remember how I lived for how many years of being mute.”
“Hindi ko rin alam kung paano ako naaksidente noong 5 years old ako, or even four years ago. Basta pagkagising ko lang no
