Kinakabahan si Arowana habang tinatakbo niya ang daan patungo sa lawa. Marami na siyang nadaanang mga babae na nakasalampak sa lupa, na tila ba iginapos sila ng kung sino. At sa nakita niya ay wala sa kanilang katinuan ang mga babae, dahil lahat silang nadaanan niya ay kulay puti lamang ang mga mata at nakanganga ang kanilang mga bibig tapos may lumalabas na kulay itim na usok doon.
At nang marating niya ang dalampasigan, nakita niya roon ang batang Tagalipol na tila balisa. Nang makita siya nito ay umiiyak itong lumapit sa kanya. "Bakunawa!" ngawa ng batang paslit na si Palong sa kanya. "Bakit ngayon ka lamang?" May himig ng pagtatampo sa pagkakasabi noon ni Palong ngunit hindi na lamang iyon ininda ni Arowana. "Iligtas mo si Purol! Naroon siya sa ilalim ng tubig! May kung ano'ng kumuha
