His Arms

Chapter One

01

MAAYOS KONG isinalansan ang mga bulaklak sa malapit na flower vase sa bintana ng aking kwarto.

"Mica!" Malakas na tawag mula sa labas ng aking kwarto.

Sus. Ayan na naman si Nanay. Pagagalitan na naman ako dahil hindi pa ako nakakapag-luto ng pananghalian namin.

Natatawa kong inayos ang bedsheet ng aking kama at naka-isip ng kalokohan.

"Ang talino mo talaga Mica." Parang baliw kong kausap sa sarili ko at tinanggal ng mabilisan ang suot kong hello kitty na tsinelas.

Isinalya ko ito sa ilalim ng kama ko at yumuko para makapag-tago kasama ang tsinelas ko.

Haha. Lagot na naman ako nito kay Nanay. Kailangan kong magtago para hindi ako magamitan ng mala-bombang bunganga ni Nanay.

I can now hear her loud voice calling my name. Kinakabahan kong inayos ang pagkaka-ayos ng katawan ko sa ilalim mg kama ko.

"Michaella Liela! Hindi ako nakikipag-lokohan sa'yong bata ka! Hala! Lumabas ka diyan sa kwarto at linisin ang buong garden sa likod!"

Not now, Nanay. Mainit masyado ang araw. Tirik na tirik. Mamumula na naman ang balat ko kapag nagbilad ako sa araw.

Hindi nga ako umiitim pero namumula naman ang balat ko. Tsk. Mahapdi pa. Ayts.

Parusa ito tiyak ni Nanay sa akin dahil nga nakalimutan kong magluto.

"Ano na? Batang 'to oh! Huwag mo akong pagtataguan dahil hindi lang paglilinis ng garden ang ipagagawa ko sa'yo, lilinisin mo na rin ang buong bahay!" Mas malakas na ang boses nito at alam kong ilang segundo lang papasok na ito sa kwarto ko.

Hindi nga ako nagkamali! I can already hear the opening sound of my door. Kasabay ng mabibigat na hakbang at ang mala-bombang boses.

"Asan ka bang bata ka? Naku, kapag nakita kita, makukurot talaga kita!" Naaasar na wika ni Nanay.

Nanlaki ang mga mata ko ng makaramdam ng ubo! Geez, ipapahamak pa ako ng ubo na 'to!

Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko at pigil-hiningang pumikit.

"Nasa'n na ba ang batang iyon? Punong-puno na naman ng bulaklak ang kwarto. Naku, amoy flower shop na itong kwartong 'to. Tsk." Narinig ko ang paghalungkay ni Nanay sa katabing kabinet ng kama ko.

Ano namang hinahanap niya doon?

Maya-maya pa ay narinig ko naman ang paghakbang niya sa may gilid ng kama kung saan malapit ang ulo ko. Lagot!

"Ano naman 'to? Bakit may lapis na naman dito?"

Naku po! Nalaglag pa ata ang lapis na ginagamit ko kanina sa pagdo-drawing!

"Aha! Itong batang 'to talaga! Hala! Lumabas ka diyan at nang mapingot ko na naman iyang tenga mo!" Gulat na wika ni Nanay.

Pa'no niya ako nakita?

"Isa Mica. Nakikita ko ang buhok mo. Lagot ka talaga sa aking bata ka!" Gigil na talaga si Nanay!

Parang robot akong lumabas at nakatungong humarap sa kaniya.

I heard her sigh. Hinawakan niya ang kamay ko at hinila paupo sa kama.

Akala ko ba pipingutin niya ako?

"Anak? Ano na namang naisip mo at nagtago sa ilalim ng kama? Paano na lang kapag nakalanghap ka ng alikabok? Hindi ko pa nalilinis itong kwarto mo, iha." Malumanay na ang boses ni Nanay.

Nalilito talaga ako minsan sa kaniya. Tatakutin ako tapos lalambingin.

I can't help but to pout.

"Nay, sorry po." Nakanguso pa rin ako at nagpapa-cute na tumingin sa kaniya.

Natawa naman si Nanay pagkakita sa reaksiyon ko. Mabilis niyang pinisil ang ilong ko.

Aww. Hindi ako nakapag-prepare 'dun ah. Sakit. Umiral na naman ang pagkapilya ni Nanay, gaya ko. Haha.

"Masakit Nay."

"Aba! 'Yan ang napapala ng mga pilyang bata!" Natatawa pa rin ang mukha ni Nanay.

Lalo tuloy akong napanguso. Pinagtatawanan pa ata ako!

"Masakit po talaga!" Napasulyap ako sa malaking salamin na nakasabit sa wall ng kwarto ko at lalong napanguso ng makita kong namumula na ang ilong ko.

Kawawang ilong!

"Sorry na Nay. Nagdrawing po kasi ako kanina tapos nakalimutan ko na ang oras."

"Ako pa ang niloko mong bata ka?" Hindi naniniwalang tugon ni Nanay. "Halos nakakulong ka na nga dito sa kwarto mo."

"Totoo naman po eh!" I whinned and wipe my imaginary tears.

"Tsk. Umiiral na naman ang pagiging maloko mo, anak."

"Mana sa'yo." Nakangiti kong tugon habang hawak ang namumula kong ilong.

Napansin kong natigilan si Nanay.

May nasabi ba akong mali?

"Why po? Did I say something wrong?"

Nagtataka kong hinawi ang kulot kong buhok at inabot ang ipit ko sa may side table.

Mabilis namang nagbago ang reaksiyon niya at bumalik sa pagkakangiti.

"Wala, ikaw talaga. Akin na iyang ipit mo, anak. Talikod ka at ako na ang magi-ipit sa'yo, matagal ko nang hindi nalalambing ang anak ko." Malambing na wika ni Nanay at marahang inabot ang hawak kong ipit.

Nakangiti akong tumango at mabilis na tumalikod.

Nakakatuwa talaga si Nanay! Mabilis manakot pero mabilis din maglambing. Haha.

Napakunot ang nuo ko nang hindi ko naramdaman ang haplos ni Nanay sa buhok ko.

Nagtataka akong lumingon. Napako ako sa aking kinauupuan ng makita kong nakahandusay na si Nanay sa aking kama.

Hawak-hawak niya ang dumudugong dibdib at malungkot na nakatingin sa akin.

"Nay!"

Naiiyak na ako! Paano nangyari 'to?

Napalingon ako sa bukas na pinto ng aking kwarto at nakita ko pa ang mabilis na pag-alis ng isang naka-itim na lalaki.

May hawak na baril at naka-bonet! Bakit hindi ko namalayan ang pagdating ng lalaki?

Likod na lang ang nakita ko at nanghihina akong napa-upo sa tabi ng nanghihinang si Nanay.

Hawak pa rin niya ang ipit ko sa isang kamay habang sa dibdib niyang patuloy ang pagdugo nakahawak ang isa pa niyang kamay.

Naiiling kong hinawakan ang kamay niyang may dugo.

Malungkot siyang nakamasid sa akin. Alam kong hindi naaampat ang pagtulo ng mga luha ko.

"N-nanay? Anong n-nangyayari?" Bulong na lang ang lumabas mula sa aking bibig.

"A-anak, mahal na m-mahal ka n-ni Nanay."

"Nay!"

"Huwag! Please, Nay, huwag naman ganito! Nanay!"

Malamig na tubig ang gumising sa akin.

Panaginip?

Panaginip lang pala iyon! Pero, parang totoo! Parang bumalik ako sa nakaraan.

Napasinghap ako ng maramdaman kong bumalot na sa buo kong katawan ang lamig. Basang-basa ang suot kong manipis na damit.

Ang lamig.

"B-bakit?" Namamaos kong tanong sa lalaking malamig na nakatunghay sa akin. "A-anong kailangan m-mo?"

"Stand. I need you in five minutes. Downstairs." Tugon nito sa malamig ring tinig saka tuloy-tuloy na umalis.

Ipinalibot ko ang aking tingin. Kaya naman pala matigas ang kinahihigaan ko, nasa sala pa rin pala ako.

Napangiti ako ng mapait at pinunasan ang luhang kusang tumulo mula sa aking mga mata.

Muntik na pala akong magahasa kagabi. I felt a stirring pain inside my chest. Mahirap palang huminga kapag ganito.

May nagkalat na mga dugo sa paanan ko, kaya naman pala. Nasugatan nga pala ako, hindi man lang ba niya ginamot?

I sighed heavily, bakit naman ba niya ako gagamutin? I'm just a w***e, slut, name it. Wala na akong pakialam. Basta ang alam ko, malapit ng maputol ang pisi ng pagtitimpi ko.

Hindi ako paaapi. Hinding-hindi. Alang-alang kay Nanay, bibigyan ko ng hustisya ang pagkamatay niya.

Mahigpit kong hinawakan ang suot kong manipis na tela na ngayon ay basang-basa na dahil sa ibinuhos niya sa aking malamig na tubig.

Hindi niya pala ako ginahasa. Bakit hindi niya itinuloy? Alam ko namang hayok na hayok siya, he is a heartless man that I ever knew. He caged me here inside his house like some kind of a pest.

Mariin kong kinagat ang hinliliit ko at dahan-dahang tumayo.

But unlucky me, I can't get up. My knees are wobbling, my right foot hurts because of a wound from last night.

What a day!

Inihipan ko ang namamaga kong kaliwang kamay. Isingangga ko pala ito kagabi sa suntok niya. Damn.

That man! I hate him to the very core of my viens! Babawian ko siya, hindi man ngayon, but I will assure that he will experience twice the pain I am feeling right now.

Pinilit ko pa rin ang sarili kong tumayo, and thanks God! Naitayo ko din ng tuwid ang nananakit kong paa.

Bababa pa pala ako ng hagdan. Damn. Nakakagigil.

Pinilit ko ang sarili kong makababa, hindi na ako nag-abalang ayusin pa ang sarili ko. Baka kapag nagtagal pa ako ay makatanggap na naman ako ng kaparusahan sa lalaking iyon.

Naabutan ko siyang prenteng naka-upo sa pang-isahang sofa na akala mo ay isang hari. Kunsabagay, hari nga pala siya ng mga demonyo!

"You are very late, Michaella." Malamig niya akong sinulyapan at mariing tinitigan. "Sit. I don't want to waste my time."

Napayuko ako. Hindi ko kayang salubungin ang mga titig niya. Nakakatakot.

Naupo na lang ako sa kaharap niyang sofa at niyakap ang aking sarili.

"Michaella."

Nangilabot ang buo kong pagkatao sa paraan ng pagtawag niya sa pangalan ko.

"B-bakit po?" Nakayuko kong tugon.

I don't want his stares. I can feel goose bumps.

"Give me your hand."

Nagulat ako nang maramdaman ko ang mainit niyang palad sa kamay kong namamaga.

Hindi ko maipaliwanag ang kabang nararamdaman ko.

"I just want you to obey me, why can't you do that?" Mahina niyang bulong sa aking kaliwang tenga. Hindi ko namalayang nasa tabi ko na pala siya.

"I-I..." I can't utter a word because of his hand softly caressing mine. Napaangat ako ng tingin sa kaniya.

I saw how his black orb eyes twinkled in softness.

Ikinurap ko ang aking mga mata at nakita ko na lang ang malalamig niyang mga mata. Naduling lang ata ako.

"Why didn't you changed your clothes?"

Nagbago na ba agad ang hari ng mga demonyo? Naging hari na ng mga anghel?

"Michaella Liela, I am talking to you."

Hindi pala, dahil naging malamig na naman ang tinig niya.

"Ayos l-lang ako, huwag m-mo akong hawakan." Mabilis kong sagot at hinila ang kamay kong patuloy niyang hawak. "Nakakadiri ka."

Tumayo ako at matapang na hinarap ang mga malalamig niyang mata.

"Kung papatayin mo rin lang ako, huwag mong ipakita na para bang nagi-guilty ka sa mga ginawa mo sa akin. I don't need your pity, di'ba buhay ko lang naman ang gusto mo? Bakit hindi mo na ako patayin? Ah! Alam ko na, paparausan mo pa ako? Galing! Hari ka talaga ng mga demonyo!"

Great! Hindi man lang ako nautal.

But his eyes suddenly turned to something that can make everyone shake in fear. Hindi ko maitatatwang nanginig ako sa takot dahil sa biglang pagbangis ng titig niya sa akin.

"Yes, I just need to kill you, but in that beauty of yours? I still want you in my bed." Mabangis niyang hinatak ang mga nanginginig kong kamay at inipit sa mga malalaki niyang palad.

"T-then? Go on, f*ck me and get r-rid of m-me. Huwag mo nang patagalin a-ang paghihirap ko!" Mariin kong sigaw sa pagmumukha niya kahit ramdam ko ang takot sa kaibuturan ng puso ko.

Dumiin ang pagkaka-ipit niya sa mga kamay ko.

"Really? Don't worry, I'll f*ck you endlessly tonight 'til you can't walk to escape your death." Mapang-akit niyang wika at mabilis na inatake ang mga labi ko.

He is kissing me fervently while gripping my hands. Pilit niyang pinapasok ang kaniyang dila sa akin, pero mariin kong itinikom ang mga labi ko at nagpupumiglas.

"C'mon! Open up, you b*tch!" Pinisil niya ng malakas ang kaliwa kong pisngi dahilan ng pagngiwi ko sa sakit. Ginawa niya iyong pagkakataon upang makapasok ang dila niya sa akin.

"Umpphh."

Nanlambot ako at napakapit sa laylayan ng damit niya ng marahas niyang bitiwan ang mga kamay ko. Hinawakan niya ang magkabila kong bewang at marahas ang mga ginawa niyang pagpisil dito.

I feel dirty. Damn.

I just waited for him to stop kissing me, I didn't respond to his kisses.

Marahas niya akong binitawan at ramdam ko ang pamamanhid ng mga labi ko sa diin ng ginawa niyang paghalik sa akin.

"Now, go up and clean yourself. You won't eat today, that's your punishment. B*tch!" Mapanghusga niya akong tinitigan at nakangising nagbaba ng tingin sa kabuuan ko.

Manyakis na hari ng mga demonyo!

"Go now before I squeeze that damn beautiful breast."

He licked his lower lip and gave me a mocking smile before walking past me.