Chapter 30

1688 Words

Hindi ko alam kung papaano pero himalang nakaalis ako nang walang nakakahalata.   Siguro sa galing kong lokohin ang sarili ko ay nagawa ko na ding lokohin ang ibang tao.   Lumabas agad ako ng simbahan pagkatapos kong kumanta at dumeretso sa parking lot para hanapin ang kotseng sinakyan ko papunta dito.   Thankfully nakita ko agad iyon at sinabi ko sa driver na kukunin ko lang ang dambuhala kong shoulder bag na iniwan ko at dinahilan ko na magreretouch ako.   Dumeretso agad ako sa comfort room at hinugot ang spare clothes ko sa bag. Laking pasasalamat ko at iisa lang ang dala kong bag papunta dito.   Nandito na lahat ng kailangan ko. Visa, passport at pera. Papabook na lang ako ng flight back to Manila sa London. Ayokong magtagal dito sa Ireland.   Pagkabihis ko ay binalot ko a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD