~(CHANEL GABRIEN SAAVEDRA POV)
I went straight home. Umupo ako sa ibaba ng kama at hindi ko na napigilan ang tuluyang pagsabog ng mga luha ko.
It hurts... it hurts so much.
I couldn't help my tears from falling. Pakiramdam ko matagal naipon ang mga iyon. Pakiramdam ko matagal kong pinigilang tuluyang ilabas ang mga iyon.
I felt so tired too... tired of hiding.
Hindi ko alam kung bakit unti-unting bumabalik sa isip ko ang lahat mula sa simula.
"Chanel..." I heard him call my name.
Mula sa pagkakadukdok nag-angat ako ng tingin na may luha sa mga mata ko.
"It's just a mascot. Don't be scared..."
"I can't forget them," I cried.
"Look, I have something for you." Pinakita niya sa akin ang dalang bote na mayroon alitaptap sa loob.
"It'll die..." mahinang sambit ko.
"Hmm?"
"Fireflies
