Sa gabing iyon, ilang oras matapos ang sayaw, at nang unti-unting magsipag-alisan ang mga bisita mula sa grand ballroom, nahanap ni Eloise ang sarili niyang mag-isa sa may pintuan ng balkonahe, tahimik na iniinom ang huling patak ng kan’yang champagne.
Malayo na rin si Elias sa kan’ya, kausap na ang ilang investor, at si Estevan ay wala na rin sa kan’yang paningin.
She thought that was it—that the intensity between them would dissolve with the music. Pero hindi pa tapos ang gabi.
"Eloise."
Nilingon niya agad ang boses na iyon. Si Estevan, hawak na ang coat niya sa isang kamay, at bahagyang nakayuko, as if hesitant. "Do you want to get out of here? Just for a while?"
Napakunot ang noo niya. "Where?"
A faint smile played on his lips. “Somewhere quieter. Come on. I’ll show you.”
Sandal
