Kev Pov
"Baby pwede bang magpakita kana" hirap na hirap na sigaw ko dahil ilang minuto na akong nandito pero walang Sophia akong nakikita.
Kanina pa ako pinagtitinginan at pinagbubulungan ng mga tao dito sa park.
"Halah sayang gwapo sana kaso mukang baliw"
"Kanina payan sigaw ng sigaw baliw nga siguro"
"Kayanga sayang si kuya" pag uusap ng tatlong kababaihan na dumaan sa harap ko pero hindi ko sila pinansin kahit isipin pa nila akong baliw okay lang basta makita ko lang ang babaing papakasalan ko handa akong tanggapin ang lahat.
Lalona't okay na kay dad ang pagmamahalan namin ni Sophia.
He can't do anything to create a walls between me and Sophia.
Bumalik lang ako sa reyalidad ng may magsalita sa mic.
"Can you read the letter" wika ng babae sa stage habang deretsyong nakatingin sa mga mata ko na kinalundag ng puso ko.
Sophia....
She fulfill her promise.
Mas lalong lumakas ang t***k ng puso ko ng bumaba ito sa stage at dahan dahang naglakad palapit sakin.
Kinikilig ako sa paraan ng pagtitig niya sakin. Nagiging mukang bading ako sa babaing Ito.
Nagiging bading ako pagdating sa kanya.
"Please" malambing na wika ulit nito kaya nagsitilian ang mga tao sa paligid.
"Kyahhhhhhhhhh"
"So sweet"
"Sanaaaaaaaaa alllllll"
Kung panaginip lang ito sana walang gumising sakin.
I look at her eyes and I see a tears not because of pain but because of happiness.
Dahan dahan narin akong lumapit sa kanya kahit rinig na rinig ko ang kabog ng aking dibdib.