8 months. Walong buwan na rin ang tiyan ko, at ilang linggo na lang ay kabuwanan ko na.
Hindi ko alam kung matatakot ako o ma-excite. Mixed emotions talaga. Lalo na kapag nararamdaman kong gumagalaw siya sa loob ko, ang anak namin ni Atticus. Isang himala na hanggang ngayon, parang hindi pa rin ako makapaniwala.
Habang nakaupo ako sa nursery room na unti-unti na naming nabubuo ni Atticus, pinapahid ko ang lotion sa tiyan ko habang pinagmamasdan ang crib na may nakasabit na pangalan.
Lily.
Napangiti ako habang tinititigan ang simpleng kahoy na palatandaan na may ukit ng pangalang iyon. Ang pangalang pinili namin ni Atticus ng may buong pag-ibig at pag-asa. Lily, para sa bagong simula. Para sa inosente at marilag na bulaklak na sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko, ay siyang naging simbo
