Nakatayo sa pintuan si Don Marcelito De Villa. Nakasuot ito ng isang itim na overcoat, ang mga mata ay seryoso at may bakas ng matinding pag-aalala na hinaluan ng galit. Ang kanyang presensya ay sapat na upang patahimikin ang tatlong babaeng may tama na ng alak.
Tinitigan niya ang kanyang dalawang manugang. "Danika, Cressid. Umuwi na kayo. May mga sasakyan na naghihintay sa labas. Lasing na kayo."
Walang nakaimik sa dalawa. Bagama't may tama na, ang takot nila kay Marcelito ay hindi nawawala. Agad silang nagligpit ng gamit at mabilis na lumabas, naiiwan si Iridessa na nakasandal sa sofa, nakatingin nang diretso sa biyanan.
“Dad,” mahina niyang tawag dito.
Hindi nagsalita si Marcelito. Lumapit siya kay Iridessa at marahas ngunit maingat na hinila ang braso nito para patayuin. "Uuwi na t
