IT'S BEEN a year, simula nang nangyari ang lahat. Isang taon na simula ng mawalan ako ng paningin dahil sa pagligtas ko sa lalaking pinakamamahal ko. Isang taon na rin simula ng magkausap kami ng nanay ko sa hospital dahil sa paghingi niya ng tawad.
Sa una ay mahirap magpatawad lalo kung masyado kang nasaktan sa isang bagay na ginawa niya pero naisip ko, kailan ako magpapatawad? Kapag wala na siya? Kapag hindi ko na siya makakasama? Kapag huli na ang lahat? Dahil gusto ko ring maging masaya ng tuluyan ay natuto akong magpatawad at alisin ang galit na nasa dibdib ko dahil sa pag-iwan niya sa'kin, sa hindi niya pag-alaga sa'kin ng mga panahong kailangang kailangan ko siya.
She's maybe not a good mom to me but I want to be a good daughter to her kaya nagpatawad ako. Hindi lang para sa kany
