23
Azaylie's POV
Nagising lang ako isang araw nang hindi niya ako ginising. Ilang araw rin kasi na palagi siyang kumakatok sa pintuan ko.
Hindi niya ako ginising, pero nasanay na ako sa maagang paggising kaya siguro kahit hindi siya kumatok ngayon ay gising na gising na ang diwa ko. Madilim pa ang labas tulad ng palagi niyang paggising sa'kin. Naligo at nag-ayos lang ako at saka lumabas. Baka lang kasi nakalimutan niya akong gisingin o baka alam niyang sanay na akong magising ng ganoong oras kaya hindi na niya ako kinatok.
Una kong pinuntahan ang kwarto niya. Kinatok ko ang pinto ng kwarto niya, pero walang sumasagot. Sinubukan kong bukas iyon, pero umwang ang labi ko nang mapansin na bukas iyon. Sinilip ko iyon at tinawag ang pangalan niya, pero wala siya roon. Patay ang ilaw. Inabot
