Si Vivian ay matagal nang naghahanap ng tiyempo para makasabat. Kaya nang nagbukas na siya ng bibig, agad niyang sa usapan..
“My son is a kind person. How could he have suffered such treatment?” sabi niya habang halatang galit. “He still has nightmares from time to time. The wound on his face hurts so much that he can’t even touch it. Hindi lang ako ang nasasaktan—pati ama ko, hindi matanggap ang nangyari.”
Mula pa lang sa unang salita niya, malinaw na ayaw niyang makipag-ayos. Tinapik agad siya ng asawa niya sa braso para patahimikin, pero bigla niya namang binanggit ang ama parang pinapaalala na may impluwensya rin sila.
Ang nasa isip niya kahit gaano pa kayaman si Alexander, kailangan pa rin niyang magbigay-galang sa nakatatanda, ‘di ba? At ang ama ko, kilala rin sa circle.
Bigla
