Khloe Amelia's POV
Dumako ang mga mata ko sa orasan na nakasabit sa pader. Kalahating oras ng wala si Neandro. Hindi pa rin siya bumabalik dito sa kwarto namin. Sabi niya ipagluluto niya lang naman ako ng pagkain ko pero mukhang nasunog na siya sa kusina sa talaga niyang bumalik. Dahan-dahan akong tumayo sa mula sa kama na hinihigan ko.
Maayos-ayos naman na ang pakiramdam ko ngayon hindi katulad kahapon na parang lantang gulay ako. Okay-okay na ako ngayon kaya maayos na akong nakakapaglakad palabas. Pinihit ko agad ang pinto pabukas at humakbang ang paa ko sa malamig na marmol.
Pagdating sa mahabang hagdanan agad akong humawak sa handrail at dahan-dahan na lumakad. Ayoko pa rin na biglain ang katawan ko kahit na okay-okay na ngayon. Mahirap na dahil baka mamaya bumalik na nam
