Chapter 32
Dave POV
IT'S BEEN 3 YEARS, 3 years na ang lumipas hanggang ngayon ay hindi parin namin sya makita.
'It's time to give up know?' tanong ko sa aking sarili.
Yes! laging laman ng aking isipan na sumuko na pero ang aking puso ay ina ang dinikta. Nagpapasalamat na lang ako dahil ang aking dalawang kambal ay hindi ko nakitang nahihirapan o nahihina sa pagkawala sa kanilang ina. Kaya sila ang nag bibigay sa akin ng lakas tuwing nais ko nang sumuko sa buhay. Muntik ng bumaksak ang negosyo ko at muntik nang mawala ang isa sa kambal buti na lang at marunong itong mag self-defense kaya naka ligtas sa nais dumukot.
"Boss! ready na ang mga kailangan nating dalhin sa Laguna," sabi sa akin secretary.
"Let's go!" sabi ko dito, kahit lalake ang secretary ko ay masasabi ko lang na masip
