THIRTY-FIVE
Zoe's POV Nagising ako sa isang kwarto na puro puti At amoy hospital "Thanks god!" Napalingon Ako sa nagsalita, Si Clyde "Bakit nandito ako?" Hirap na tanong ko sa kamya at dahan dahan umupo "Nakita kita walang malay sa labas ng mansyon" bumalik sa isip ko Ang nangyare Ang pagsisi nila sa akin, napatakip ako sa bibig ko maalala ko ang pagsakit ng puson ko Napahawak ako sa tiyan ko "Ang baby ko?" Nagsisimula na ako umiyak habang nagtatanong kay Clyde "Clyde tell me, okay lang naman yung anak ko diba?" Kinakabahan na tanong ko Lumapit ito sa akin at hinawakan ang kamay ko "I'm sorry Zoe" umiiling ako "Bakit ka nagsosorry? Sabihin mo, okay lang ba ang anak ko? Diba nandito pa naman siya sa sinapupunan ko" niyakap ako nito "I'm sorry Zoe for your lost" nalumo ako sa sinabi nito
- Writer
