Kabanata 37

3487 Words

Selfish               Huminto kami sa may arko ng garden. Hindi niya ako binitawan, sa halip hinigit niya pa ako para mas lalong mapalapit ako sa kanya.               We're facing each other now.               Hindi ko siya mabasa. Gusto kung mabasa ang lahat ng nasa isipan niya. Kung ano ba ang lahat ng tumatakbo sa isip niya at kung kasama ba ako sa lahat ng iyon. Kung may dapat ba akong mabasa na hindi niya masabi sa akin. Maaaring mayroon ngunit hindi niya magawa.               He's suffering.               He's tired.               "Nagseselos ako. Nasasaktan. Umiiyak. Nagmamaka-awa. Akin ka lang," puno nang bigat niyang sabi.               Nakaramdam ako ng takot at kaba. Naranasan niya ang lahat ng iyon dahil sa akin. Kahit hindi niya sabihin. Sakanya lang ako.  

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD