Chapter 142

1050 Words

TYRION LANNISTER Pagkatapos naming makapag-usap lahat ay umalis na kami sa space magic para maghanap ng makakain. Ngayon ko lang din kasi naalala na hindi pa pala ako kumakain. Kaya habang naglalakad kami ay panay din ang tingin ko sa paligid para maghanap ng pagkain. Ilang days na ba simula nang mapahiwalay ako sa aking mga kasama? Hindi ko na halos matandaan dahil sa dami ng problema na patuloy pumapasok sa isipan ko. Pasimple akong tumingin sa tatlo kong mga kasama. Nakita ko na naman silang parang wala sa sarili. Ito ba ang epekto sa kanila ng sinasabi nilang panghihina? Ito ba ang epekto ng ginawa sa kanila ng kanilang prinsipe? Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko. Pinagpatuloy ko na lang ang paglalakad habang ang tatlo kong mga kasama ay nanatili pa ring tahim

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD