Nanginginig ang mga kamay kong nakakuyom habang kunot-noo kong pinagmamasdan ang bawat paghampas ng mga alon sa madilim na karagatan. Nakaupo na ako sa hood ng kotse ni Ulan, habang siya ay nakasandal sa wind shield at pinapanood ang mga bituin sa langit. Pareho kaming tahimik at mukhang kahit siya ay ayaw buksan ang usapin patungkol sa kay mommy, Chel at sa pamilya nito.
Lumabas sa bibig ni Ulan ang mga katotohanang hindi ko alam kung paano kong isa-isang tatanggapin.
"Hindi ka pa ba nagugutom? Hindi ka pa nagdi-dinner," kapagkuwan ay tanong ko habang ang paningin ay naroroon pa rin sa dagat na pinapanood ko.
Pansin ko ang pag kilos niya at ilang minuto nga lang ay nakabangon na siya at nasa gilid ko na.
"Kelsi..."
Napabuga siya ng hangin na tila hirap na hirap dugtungan ang naunang
