Mula sa pagkakaupo at nanlalaking mga mata ay napatayo ako. Sa isang iglap ay wala na akong nakitang Chel. Sunod-sunod ang pagbuga ko ng hangin habang pilit na inaaninag ang parteng iyon kung saan ko nakita si Chel. Kung madilim dito sa pwesto namin ay mas madilim doon, at natatabunan pa halos ng nagtataasang mga palumpong.
"Kelsi, are you okay?" Tumayo rin si Aldrin at tiningnan din ang tinitingnan ko. "Anong tinitingnan mo?"
"N-nakita ko yata s-si Chel." Nanindig ang mga balahibo ko.
"What?" gulat na aniya.
Guni-guni ko ba iyon? Pero parang hindi, e. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, nakasuot siya ng puting bestida at may sapin ang kanyang mga paa. At nakangiti siya habang pinapanood kami ni Aldrin, makikita ang tuwa sa kanyang mga mata kaya imposibleng multo iyong nakita ko.
"Kel
