Natapos ang gabi na 'yon na hindi na kami nagpansinan. It was like we were just invisible inside of one house. Hindi niya ako nakikita, at hindi ko rin siya nakikita. We are both avoiding each other's presence.
Maaga akong gumigising at umaalis, umuuwi ako ng gabi na at hindi ko siya narinig na nagreklamo. It was like we were just waiting for our end.
"Mav, anong gusto mo?" Lunch time, as usual.
"Kahit ano."
"Mayroon bang kahit ano sa menu? Check mo nga August?" Ang August naman parang tangang chineck nga ang menu, sarap hambalusin.
"You look dead," Walang kurap na sabi ni Kiara habang nakatitig sa akin.
"I am." Yes, I am—there's something inside me that dies while I live.
"What happened, ba?" At kailan pa 'to naging conyo?
Umiling ako, mas kokonti ang nakakaalam ng pinagusapan nam
