Sinundan ko sila ng tingin isa-isa at halos ilang oras din pala kaming nag-stay sa loob ng meeting room. Mas gusto ko pa ang totoong business meetings kaysa sa ganito.
“Hey.” Pukaw ng attensyon ni Jordan sa akin. “You alright?”
Tumango ako. “Your friends are scary when they are serious.”
Napatawa siya ng mahina. “Sorry about that. Kahit sino naman magiging ganoon ang reaksyon kapag ganoon ang nalaman nila. Isa pa all of them are born natural protectors and leaders.” Huminga siya ng malalim. “Let’s go?”
“Okay.”
Akala ko ay uuwi na kami ni Jordan pero nagtaka ako ng pumunta kami sa restaurant ni Justine. Hindi ko na pinansin dahil gutom din naman ako at kumalam ang sikmura ko nang pumasok kami sa resto.
We ordered some food nang nagtaka akong napatingin sa isang violinist na lumapit sa
