Extent Love s2

Chapter 1

KAIs POV

Hmmm~~hmm~~

Masigla akonh nag luluto sa kitchen ni calla. Andito kami ngaun sa condo nya and yes dito na kami halos nag stay. hindi namin hinayaan mag isa si ria at pilit namin syang pinapakain kahit ayaw nya.

Pilit din namin sya pinapapasok kahit wala syang gana. Kung pwede lang ngang paliguan namin sya ginagawa namin ni cal.

Ang mga paper works nya ay tinutulungan namin sya. Sa lagay nya ngaun at pinagdadaanan hindi pwede tumigil ang mundo nya.

Kaylangan pa din nyang mag aral dahil tanging yun nalang ang mapanghahawakan nya at maipanglalaban sa buhay.

Nalulungkot pa din ako kapag naalala ko ang araw na iniwan sya sa ere ng lalaking mahal nya.

Siguro nga kung hindi para sayo hindi para sayo. Akala namin sila na ang mag sasama at magiging masaya na si ria.

Ayon pala dagdag na sakit at mas malala pa dahil umasa ang kaibigan ko. Mas masakit pa lalo dahil...

Kapag naiisip ko ang araw na iyon pakiramdam ko iyon na ang pinakamapait na araw sa buong buhay namin.

*signed*

~~FLASHBACK~~

Nang makarating kami sa mansyon sarado na ito sarado as in walang ilaw. Nung una nag taka kami dahil sanay kaming may ilaw palagi ito. Lalo na madalas kaming pumapasyal dito.

Pero nung araw na iyon wala ni isang ilaw. Hindi ba kasama sa simabahan sila manang? Saka sila babies... diba nakay mama at papa iyon.. madamingntanong tumakbo sa isip ko.

Dahil nung araw na iyon maaga naming sinundo si ria. Iniwan namin kay manang ang mga bata dahil sya ang mag dadala sa simbahan para iabot sa parents ko ang kambal.

Bago sya pupunta ng venue para tumulong doon.... at dahil sa ngyari kanina hindi ko na naisio yung kambal.

"Walang ilaw cal.. baka nasa venue pa sila manang??" Tumingin ako sa mag kapatid na halos confuse din ang reaksyon.

"Sarado" sabi ni carlo. Kumunot naman ang noo namin ni cal. Alam kong puro tanong na rin ang pumapasok sa isip nya.

Nakita ko kung paano akyatin ni carlo ang gate. hindi naman gaano kataas ang gate nila at sa tangkad ni carlo hindi sya masyado nahirapan umakyat.

"Hey bro.." gulat na sabi ni cal.

" look its lock and i think theres no one here?" Nagtatakang saad ni carlo. Kaylan ng code para buksan ang gate ng masyon na ito.

Buti nalang at naalala namin ang passcode non na kaylangan pindutin sa loob para mabuksan. At ganon ang ginawa ni logan nakapasok kami sa loob ng walang kahirap hirap.

" theres something wrong, walang guard? And i think tayo lang tao dito." Saad ni cal.

" yeah, i agree" saad ni carlo ng mabuksan ang pintuan sa likod ng mansyon. He know how magbukas ng doorknow without a key???

"How did you-" hindi ko na naituloy ang sasabihin ng bumungad sakin na parang walang nag bago sa loob. Sadyang madilim lang at tahimik.

Hindi ko alam kung makakaramdam ako ng takot. Dahil sobrang tahimik tanging paglakad at hininga lang namin naririnig ko.

Nang buksan ni carlo ang ilaw parang wala naman nag bago sa mansyon. ang nakakapanibago lang parang may kulang na hinahanao ng mata ko.

Nagkatinginan kami ni cal at naalala ang dorm ng mga maid agad kami pumunta doon. Madilim din at walang tao? O tulog na sila? I check the time its 7pm so napaka impossibleng tulog sila. So wala sila dito?

" carlo try to open it" napalunok si cal sa sinabi ko para kaming mga magnanakaw sa ginagawa namin. Pero dahil sa curious kami. Hindi kami tumigil para malaman kung anong ngyari sa mansyon na to.

" its open." Carlo said. Nagkatinginan kami tatlo at tumango. Dahan dahan na binuksan ni carlo ang pinto madilim kaya sumunod nalang kami sa kanya. Its a 2storey type na bahay ang dating ng dorm ng mga maid up is sa boys baba ang sa girls.

Agad na binuksan ni carlo ang ilaw. Bumungad samin ang walang kalaman laman na dorm. Na ikinakunot noo namin tatlo.

What the hell happen here? Wala ni isang gamit? Asan mga katulong nila thats impossible.

Mas lalo akong kinakabahan sa mga ngyayari. Is this a joke ?? Prank ba to tapos isusuprise si ria like mga prank video ? But this isnt funny. Napalunok dahil hindi maganda ang pakiramdam ko rito.

" cal..." nagkatinginan kami ni calla ,kita ko ang pag kagat nito sa babang labi na tila nag iisip.

" theres nothing here i mean how the hell?? Ni isa walang maid? Guard?" Hindi makapaniwalang sabi ni carlo.

" kai cal your mom. " matagal bago ako naka pag react. Pero tinawagan ko din ng makabawi ako. Nakatatlong ring bago ito sagutin ni mama.

"Hello?" Hindi agad ako nakapag salita dahil nakatingin lang ako kay cal na tila nag iisip dahil ang hintuturo nito ay nasa labi.

"Kai anak hello?"sabi sa kabilang linya.

Nagulat ako ng agawin ni cal ang cellphone nakatingin lang ako sa kanya. Habang kausap ang mama ko.

"Tita its calla gusto ko lang pongnitanong kung pinabantayan po ba sa inyo ang kambal? I mean yun po ang plano namin nasa inyo po ni tito iiwan ang kambal idadaan ni manang kasi sa simbahan yun e" sabi ni cal.

Kita ko ang pagkunot nito at pag kagat sa babang labi. Parang problemado parehas ba kaki ng iniisip.mas lalobg lumakas ang t***k ng puso ko hindi ko alam pero pakiramdam ko...

"Sige po tita salamat po.. a-ah opo kami na po bahala... yes po doon po muna kami sa condo nila kai.. yes tita... yes po... sige po thank you" tila pilit na pinapakalma ang boses na saad ni cal.

"Damn it!!! That asshole!!" Galit na sabi ni cal.

" why sis??" Takang tanong ni carlo.

" they took them " sabi ni cal.

"What?!" Naguguluhan kung tanong.

"I dont sa tingin ko umalis na sila dito... kahit isa walang tao sa mansyon.. tingin ko wala na sila dito. Ang sabi ni tita walang kambal ang dumating sa simbahan."

What the hell... so ibig sabihin...nilingon ko ang buong lugar ng mansyon tahimik at wala ni isang tao.

" fvck!! Paano natin sasabihin kay ria to damn it!! nasasaktan pa sya ngaun tapos ganito pa!!!" Galit na sabi ni carlo.

Nanlumo ako paano nila nagawa to kay ria.. pati si manang...

Walang imik kaming umalis sa lugar na yon at dumeretso sa condo ni cal. Hindi namin alam paano sasabihin kay ria.

Pero wala kaming nagawa kundi balikan si ria. Nag drive si cal pabalik sa simbahan kung nasan si ria. At doon nakita muli namin kung paano sya nasaktan ng sobra.

~~~END OF FLASHBACK~~

Hindi lang pala si ian ang nawala sa kanya noong araw na yun. Pati na ang mga anak nito kung saan sila dinala ay hindi namin alam.

Hanggang ngaun ay wala kaming balita. Hindi na rin namin nakikita ang mga kaibigan ni ian. Tanging sila carlo at logan ang nakakasama namin at umaalalay samin lalo na kay ria.

At hanggang ngaun simula ng araw na iwan sya ng pamilya nya. Hindi na nakakausao si ria nung una natatakot kami ni cal dahil tulala nalang sya palagi.

Ang tanging lumalabas lang sa kanya 'ayos lang ako' , 'wala akong gana'. Madalas namin naririnig angnpagiyak nya tuwing gabi.

Naawa kami ni cal pero wala kaming magawa kundi ang samahan sya. Kapag nasa school kami kusang tumutulo ang luha sa mata nya habang nakatingin sa kawalan.

Minsan ay pinagbubulungan nalang sya. Dahil sinasabihan sya loser, baliw. Dahil ibang ibang ria na ang ria ngaun hindi na sya nakakausap maayos.

Ang pinaka kinakatakutan namin ni cal ang sumuko sya sa buhay at may gawin syang makakasakit sa sarili nya.

Kaya kung maari ay hindi namin sya iniiwan mag isa. Nag paalam na din ako sa pamilya ko na sasamahan si ria. Naintindihan naman ako ng parents ko lalo na nung nalaman nila na pati ang kambal wala na.

Nang matapos ako magluto agad kong pinuntahan si ria sa kwarto. May tatlong kwarto sa condo ni cal. Isang walk in closet. Kung saan kami dati minake-upan. Isang guest room at master bedroom.

Malawak din ang living are nito ang dining naman ay malapit lang sa kitchen. May beranda din ang condo nya sa kismong living area. Nasa 20th floor kami kaya kitang kita ang matataas na building mula sa beranda.

" ria... tara na kakain na tayo.." kinatok ko ang guest room dahil dito kami natutulog ngaun. Nakakahiya naman kung sasamahan pa namin si cal sa kwarto nya.

Kumatok ako muli para tawagin si ria pero walang sumasagot. Napag pasyahan kung buksan nalang ang kwarto.

Napakunot noo ako ng hindi ko mabuksan pinto. Agad kung tinawagan si cal para tanungin kung nasaan ang spare key ng guest room nya.

Dahil nasa company ngaun si cal at kami lang ni ria dito. Natataranta akong binuksan ang pinto. Agad bumungan sakin ang kama na walang ria.

Tinakbo ko ang cr at nakita ko sya doon. Bigla nalang akong naluha hindi ko alam ang gagawin.

Nilapitan ko sya para yakapin. Awang awa ako saking kaibigan. You dont deserve this ria you deserve to be happy.

" please ria don't be like this... its already 2 weeks ago please.. andito lang kami ni cal please lakasan mo loob mo" pagmamakaawa ko. Nakita ko syang tulala lang sa nakaupo sa sahig nm habang nakaopen ang shower. Tuloy tuloy ang luha sa mga mata nito na aakalain mong dahil lang sa tubig ng shower.

Nakadamit sya at may cutter sa gilid nito. Nag tangka nanaman sya ilang beses na nyang gustong saktan ang sarili nya.

Pero hindi nya maituloy tuloy. Alam kung umaasa pa din syang makikita ang nga bata.

Agad kong tinawagan si cal para ipaalam ang ngyari. Tinulungan ko na din na ayusin ang lagay ni ria. Binihisan ko sya at pinatuyo ang buhok nito.

Para syang manika. Sumusunod nalang ang katawan nya sa gusto mo gawin sa kanya. At alam namin na hindi na ito normal we need to get her in the hospital.

Nung una kaming nag pa consult sa psychologist na kilala ni cal ang sabi ay bantayan lang daw namin. Pero nung dadalhin na namin si ria ay ayaw nya na sumama. dahil tuwing nagtatangka sya magpakamatay ay hindi nya naman naitutuloy.

Ang sabi ng doctor maayos pa naman si ria. Pagod lang sya sa mga ngyari sa kanya at kaylangan lang ng time para makapag move on.

Ayaw magpadala ni ria sa psychologist kaya kami nalang ang nag coconsult about sa lagay ni ria. Minsan ay pinupuntahan sya sa condo ni cal at dun kinakausap si ria. Pero ang ending iyak lang sya ng iyak.

Buti nalang dahil hindi nya nagagawang ituloy ang kademonyohang binubulong ng isip nya. I know ria is strong sa mga pinagdaanan nyang pag subok ito man ang mabigat alam kung matino pa rin sya magisip at naniniwala pa rin sya sa taas.