CHAPTER 18
1314 Words
Naalimpungatan ako dahil sa malambot na bagay na dumadampi sa aking mukha. Napagtanto ko rin na naka-idlip pala ako kanina dahil sa byahe.
Dahan-dahan kong binuksan ang aking mga mata at agad na bumungad sa akin ang mukha ni Zavid na panay-halik sa mukha ko. Kaya pala malambot.
"We're here," mahinang saad nito sa akin na ikinatingin ko sa labas.
"Saan tayo?" tanong ko rito dahil biglang lumamig ang klima.
"We are here in Baguio. Would you like to go for a walk? We can also go strawberry picking," malambing na sabi nito na kina-laki ng mata ko sa gulat. Wala kasi akong panahong gumala noon. Nakapunta naman ako ng Baguio kasama ang pamilya ko noon, pero for business purposes lang yon at hindi para mamasyal.
Kaya ngayon na sinabe nitong pwede kaming mamasyal, parang nakaramdam ata ako ng excitement. Hindi ako mahilig sa galaan, pero pagkasama ito, para atang nakahiligan ko na.
"talaga !" masiglang tanong ko rito bahagya pang nakangiti
"Yes, gutom kana ba?" tanong nito nasayang kinatango ko dahil medyo nakaramdam narin talaga ako ng gutom.
"Let's eat first before we go for a walk," aniya nito bago lumabas at lumiko sa Gawi ko upang pag buksan ako ng pinto. Hanggang ngayon hindi pa rin ako sanay sa biglang pagiging gentleman nito, pero sa kama ay ganon pa rin. Napagtanto ko rin na kami na lang pala ang nasa loob ng sasakyan at wala na ang mga tauhan nito. Gaano ba ako katagal na tulog?
Pagkababa ko ng sasakyan ay agad nanaman akong nilamig. Mabuti nalang talaga at naka soot ako ng leggings na pinarisan ng dress nasi Zavid parin ang pumili. Mabuti nalang talaga at hindi ako nagmukhang manang sa itsura ko ngayon.
Narito pala kami sa isang restaurant na agad naman kaming pumasok. As usual, nakakarinig nanaman ako ng bulong-bulongan pero hindi ko na iyon pinansin dahil pinag-hila na ako ni Zavid ng upoan na agad naman akong umupo.
Binigyan naman kaagad kami ng menu ng waitress, pero ang focus nito ay nasa lalaking kaharap ko ngayon. Parang kinikilig pa ito. Ngunit seryoso lang na nakatitig si Zavid sa menu na bahagyang pang-salubong ang kipaly. Hindi ko na pinansin ang waitress at tiningnan na lamang ang menu.
Ang mahal ata ng pagkain nila dito. Isang putaheng ulam, 3 thousand agad.
Nagdadalawang-isip tuloy ako kung o-order ba ako o hindi
. "Z-Zavid, pwede bang ikaw na lang mag-order?" Nag-aalangan kong tanong rito. Nagtaka naman ito at tumingin sa akin.
"M-mahal kasi ng mga pagkain," nakayuko kong aniya rito dahil sobrang mahal talaga. 3 thousand lang ata ang pinakamurang presyo nila rito. Pero ni singko wala akong dala.
"Don't think about the price, just order what you want," seryosong aniya nito na kinatango ko. Kahit pa magdalawang-isip pa ako, wala na akong magagawa dahil kumakalam na rin talaga ang sikmura ko.
Wala pang isang minuto , ay dumating na agad ang order namin.
Ang pinag tataka ko. ay sobrang dami ata ng senerve sa table namin
Dahil kong totoosin, dalawang pagkain lang ang inorder ko. Pero parang sobra ata yung serve ng waitress sa table namin, halos pinadoble na ang lamesa.
"Zavid, atin ba 'to lahat?" tanong ko rito, baka kasi nagkamali lang nang serve. Ngunit tumango lang ito na kinatanga, para kasi kaming nag-family reunion sa dami ng pagkain.
"Ang dami naman ata," hindi makapaniwalang aniya ko rito.
"You just ordered two menus, hindi ka mabubusog ," simpleng aniya nito. Hindi na lang ako sumagot pa dahil sa totoo lang nakakatakam rin naman ang inorder nitong pagkain.
Nagsimula na nga kaming kumain. Si Zavid naman ay walang ginawa kundi panay lang lagay ng pagkain sa plato ko, balak pa ata nito akong patabain.
"Zavid, tama, sobrang dami na nito," angal ko rito dahil sobrang puno na talaga ang plato ko. Ku lang nalang ay subuan na ako nito.
"Eat, you're too skinny," aniya nito na kinasimangot ko. Hindi naman ako mapayat. Gusto ko sanang iangal rito dahil hindi naman talaga ako payat. Hindi rin ako mataba, yung katamtaman lang kumbaga, sexy ang katawan ko.
Mahigit isang oras rin ang ginugol namin sa pagkain. Sa totoo, hindi pa rin maubos-ubos. Hindi rin naman pwedeng dalhin dahil wala. Sa bukabolaryo ni Zavid, ang mag-take home ng pagkain kong gusto ko raw, bibili siya ng bago.
Pero tinanggihan ko dahil dodoble nanaman ang gastos nito.
Namimitas kami ngayon ng strawberry dito sa La Trinidad. Sobrang nakaka enjoy dahil bukod sa marami ang strawberry, maganda pa ang tanawin. Mapapangiti kanalang.
Pitas lang ako ng pitas habang si Zavid naman, ang tagadala ng maliit na basket na seryoso lang nakasunod sakin.
Hindi naman maipagkakaila na matamis talaga ang kanilang strawberry rito. Pumitas pa ako at isinubo iyon kay Zavid na wala namang pagdadalawang-isip nitong tinanggap .
Pagkatapos naming mag-strawberry picking, sumunod naman kaming pumunta sa Botanical Gardens na ikinatuwa ko pa lalo dahil sa nagraramihang bulaklak. Nakakagaan rin ng loob.
habang nakatayo ako ay bigla nalang akong napa igtag nang may yumakap bigla na braso sa likod ko
Hindi naman ako umangal dahil amoy palang nito ay alam ko Kong sino .
Nagiging komportable na ako sa bawat hawak at prisinsya nito kaya hindi ako nagdalawang isip na isandal ang ulo ko sa matigas nitong dibdib
ramdam konaman ang pasimple nitong pag singhot sa ulo ko at ang paghimas nito sa tiyan ko na parabang may laman iyon
naalala ko tuloy na satuwing ina angkin ako ni Zavid ay hindi kailan man ito gumagamit ng proteksyon .
tayka papano Kong mabuntis ako tatanggapin kaya nito ang anak namin?
Hindi ko alam Kong ano ba dapat Kong sabihin sa nararamdaman ko para kasing nagugustohan Kona ito
pero hindi ko dapat ito mahalin dahil Isa itong masamang tao at lahat nang ginagawa nito ay labag sa batas na pina kaayaw ko Hindi lang din sa batas. kundi pati narin sa Dios
Sino nga ba ang may gusto sa masamang tao?
Hindi naman Kasi ito Isang nobela o pelikula na tatanggapin molang ang Isang tao na Kahit alam mong labag sa batas ang ginagawa nito
Kong ganon lang din ay para kunaring kinokonsinte Ang masama nitong gawain
alam Kong walang perpikto sa mundo lahat Tayo nakakagawa ng masama pero si Zavid ay pumapatay nang tao at Hindi iyon makataong gawain dahil sinoman saatin ay walang may karapatan na kumitil ng Buhay
nawala ako samalalim na pag-iisip ng biglang tumonog ang telipono ni Zavid kaya napakalas ito sa pagka yakap sa likod ko
"stay here "seryosong utos nito sakin kaya tumango naman ako
pagkaalis nito ay agad konamang binalik ang tingin sa magagandang tanawin
ngonit napako bigla ang paningin ko sa Isang bulto nang lalaking nakatayo habang may seryoso itong nakatingin rin sakin Hindi ako pwedeng magkamali si Caleb ito
naramdaman konalang ang paa kong naglalakad patungo sa gawi nito habang palapit ako rito hindi nga ako nagkamali dahil si Caleb nga
Nakita konaman naman na bahagya rin itong lumapit saakin
"Crystal! ikaw bayan "dima kapaniwalang bulalas nito na kinatango ko
baka ito na ata ang pagkakataon Kong makatakas
aaminin koman parang may pumipigil saakin na tumakas ngonit nangingibabaw parin ang kagustuhan Kong maka wala Kang Zavid.
"Oo ako nga to Caleb " sagot ko rito
"anong ginagawa mo rito " tanong nito na kinatigil ko dahil sa hindi malaman Kong ano ba dapat ang isagot dapat kobang sabehin ang totoo?
"am Caleb pwede bang sumama sayo pauwi " sa halip ay sagot konalang rito magdadasal nalang talaga ako ngayon nasana matagal pang makabalik si Zavid
" parang awa muna Caleb please isama mona Ako " dugtong na pagmamakaawa ko parito nang akmang mag sasalita pasana ito
"okay , okay just Relax" pag-papakalma nito sakin dahil parang napansin ata nito ang pagka aligaga ko
baka Kasi bumalik nasi Zavid at madamay pa si Caleb
nagpasalamat naman ako ng Hindi na nag salita si caleb at hinila lang ako .
- Writer
