Chapter 17: Talk Between 'Parents'
1766 Words
Chapter 17: Talk Between 'Parents'
Written By: BlackRavenInk16
"YOU STILL look so young. How old are you no'ng pinanganak si Jenny?" nakangiting tanong ni Elizabeth. Ang nanay ng dalawang magkambal na karibal niya sa puso ni Jenny.
Pinaupo niya ito sa sofa at binigyan ng juice at cake.
Unang tingin pa lang, mukha ng mayaman at disente ang babae pero hindi niya magawang ngumiti rito. Inistorbo kasi nito ang ginagawa niya kay Jenny kanina. Nabitin iyong pagtaas ng alaga niya.
"15."
"You're only 15 years old no'ng naging tatay ka?" Hindi makapaniwalang tanong nito.
"I was 14 when I met Jenny's mother and she's 18. 19 siya no'ng pinanganak niya si Jenny. I'm not her biological father. Ako lang ang umako ng responsibility bilang ama niya," sabi niya.
"And where is her father then? I heard from my sons na patay na raw ang mommy ni Jenny. Why she's still here with you?"
Nairita siya sa tanong nito.
"And why should I answer that? Ano bang pakialam mo kung bakit nandito pa rin si Jenny sa poder ko? She's mine! Hindi siya anak ng kahit na sino'ng lalaki!" naiiritang sabi niya.
Bigla na naman kasi niyang naalala ang tunay na ama ni Jenny na kinamumuhian niya. Tinalikuran lang kasi nito noon si Janice at nag-suggest pa na ipalaglag si Jenny noong nasa sinapupunan pa lang ito. Lihim siyang nagpapasalamat na hindi natuloy iyon noon dahil kung hindi, wala si Jenny sa piling niya ngayon and he won't have a reason for living.
"Oh, I'm sorry, mukhang may nabuhay yata na ala-ala sa 'yo. I won’t ask about your past anymore if you don’t want to talk about it. I’m just here because of my son. Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. May gusto ang mga anak ko sa anak mo pero ang sabi nila, pinipigilan mo raw sila na lapitan ang anak mo. Kawawa naman tuloy ang mga anak ko, palaging malungkot. Baka naman pwedeng hayaan mo na lang sila? Magkakaibigan lang naman ang mga batang iyon."
Parang gusto niyang matawa sa sinabi nito. Masyadong feeling close sa kanya ang babaeng ito at dahil hindi siya makausap ng dalawang iyon, pinadala na lang ang nanay? Mga mama's boy naman pala.
"Seryoso ka ba? Talagang kinukunsinti mo iyong pagkakagusto ng mga anak mo sa anak ko? Dalawa silang may gusto kay Jenny, ano 'yun, thre*some?"
Parang naging uncomfortable naman si Elizabeth sa pagiging prangka niya. Halatang kanina pa itong nagtitimpi sa kanya pero pinipigilan lang nito ang sariling magalit.
"Grabe ka naman, Mr. Lewis. Mga bata pa sila, hindi pa naman sila ang magkakatuluyan. Bakit hindi natin sila hayaan na mag-enjoy lang sa pagiging teenager? Malay mo, pagtagal, magbago rin ang pagtingin nila sa isa't-isa. Gusto ko lang na ma-enjoy ng mga anak ko ang teenage life nila, wala naman sigurong masama ro'n."
"So you think that they're just playing around and not serious about my daughter?"
Natigilan ito.
"Hindi naman sa gano'n--"
"Kung iniisip mo na makakalimutan din nila si Jenny pagtagal ay doon ka nagkakamali. I saw their eyes while they were looking at my daughter, and I could see that they were so damn serious about her. I had that same look for Jenny’s mother when I was only 14 years old, and moving on wasn’t easy for me, especially when she passed away. Would you believe me if I told you that I turned my back on my entire family just to run away with her? Do you really think your son wouldn’t do the same for my daughter? They might be young, but I know they truly love her. Paano kung mas lumalim pa ang feelings nila sa kanya? Matatanggap mo ba na iyong dalawang anak mo, iisang babae lang ang magiging asawa?"
Hindi ito nakapagsalita.
"I know that you just love your son very much that's why you're spoiling them. Alam ko rin na mayaman kayo at kung tutuusin, parang tumama si Jenny sa lotto kung isa nga sa mga anak n'yo ang makakatuluyan niya pero sa totoo lang, wala kaming pakialam sa pera. Understandable naman siguro na pi-no-protektahan ko ang anak ko lalo pa at sa akin ang babae, sa 'yo lalaki. I'm sorry pero kahit ano pa ang sabihin mo, I will never allow my daughter to be with any of your sons. Lalo na kung ang tingin mo lang pala sa relationship nila ay pandaliang relasyon lang. I know na mahal mo sila pero huwag mo silang kunsintihin kung ayaw mong masira ang kinabukasan nila. Bata pa sila masyado para pumasok sa isang relationship."
"Kinukunsinti? I just want to be a good mother to them, and I truly believe that I should support them in the things that make them happy. Parang hinuhusgahan mo naman yata ako masyado, Mr. Lewis." Bakas na rin ang pagkairita sa mukha nito.
Bumuntong-hininga siya.
"No, I'm not judging you. In fact, I really envy them because my own family disown me when I fell in love with Jenny's mother. Pinagdaanan ko na iyong pinagdadaanan ng mga anak mo ngayon at alam ko kung gaano kahirap ma-in-love ng napakaaga.
"I became stupid because of love, but I never regretted it. Pero alam ko na kung inisip ko lang din noon ang nararamdaman ng mga magulang ko, alam ko na hindi rin nila nagustuhan na napariwara ang buhay ko. If you really want your sons to enjoy life, that’s fine with me—but don’t involve my daughter because she’s not just someone to pass the time with. Hindi ko kakayanin kapag nawala siya sa akin dahil lang tinangay na ng mga anak mo," mahabang sabi niya.
Namayani na ang katahimikan sa kanila at tumayo na rin ito para umalis na. Pero lumingon ito bago umalis.
"Fine, hindi na ako mamimilipit pa but I just want you to know na hindi ko mapipigilan ang mga anak ko na mahalin ang anak mo at kung masasaktan man lang ni dulo ng daliri nila nang dahil sa 'yo ay ako mismo ang makakalaban mo. I'm warning you, mabait ako pero masama ako kung magalit!" pagbabanta nito na nginisian lang niya.
"Hindi ako gagawa ng kahit anumang bagay na ikasasakit ng mga anak mo pero kung hindi nila titigilan si Jenny ay wala akong ibang pagpipilian kung hindi protektahan lang kung ano ang akin. I will never let your son have my daughter. They can admire her from a far but I will never let her near them. She's my daughter at ako lang ang may karapatan na mag-desisyon kung sino ang mga taong mapapalapit sa kanya," sabi naman niya na hindi tinablan sa pananakot nito. Even if they're rich, he doesn't care. Kanya lang si Jenny at kahit mamatay pa siya o mapunta sa impyerno ay tatanggapin niya basta hindi lang ito mapunta sa iba.
___
NANG MARAMDAMAN ni Jenny na parang wala na si Elizabeth sa sala ay bumaba na ito mula sa kwarto nito.
"Papa, ano po ang pinag-usapan ninyo ni Tita Elizabeth?" curious na tanong nito na tinabihan pa siya sa sofa.
"She asked me to let her son near you," walang ganang sagot niya.
"E, ano pong sabi mo, Papa? Pumayag po ba kayo?" nakangiting tanong nito.
Tiningnan niya ito ng masama dahil parang gustong-gusto nito na makasama na naman ang mga lalaki nito.
Bakit kasi ang ganda-ganda nito? She's too young pero may dalawa na agad siyang karibal. Just like her mother, bata pa lang, magnet na agad ng mga lalaki.
"What do you expect me to say? Na papayag ako ng gano'n-gano'n lang? Over my dead body!"
Parang lumungkot naman ang magandang mukha nito.
"Bakit po ba kasi ayaw mo, Papa? Wala naman po akong gusto sa kanila at kahit ano'ng gawin nila, hindi ko po sila gagawing boyfriend. Magkakaibigan lang po kami. Nakakalungkot lang po kasi, kahit pakikipag-usap man lang sa kanila, bawal," prangkang sabi nito.
Hindi makapaniwala na tiningnan niya lang ito ng masama. He can't believe na talagang wala itong idea kung bakit ayaw niya. Hindi pa ba sapat dito na halos araw-araw na silang naghahalikan at nil*mas pa niya ang dibdib nito kanina para ma-gets nito na hindi lang anak ang tingin niya para rito? Kailangan pa ba talaga niyang linawin dito ang intensyon niya bago nito ma-gets?
Getting kissed and touch*d by your own father is not normal. Ang akala niya, kahit papaano ay na-ge-gets na nito iyon. She's already 17, but she still thinks like a 12 year old kid! Too naive and innocent!
"Huwag ka nang umasa na papayag ako, Jenny. Kapag pinilit mo, makikita mo na naman ang galit ko. I'm warning you, sa akin ka lang! Papatayin ko ang sinumang lalaking lalapit sa 'yo!" mataas ang boses na sabi niya at iyon lang ay iniwan na niya ito roon.
__
NAIWAN naman si Jenny sa sala nang nakatigagal. Gulong-g**o na talaga ang isipan niya kung ano ba talaga ang mayroon sa kanila ng papa niya.
Matatawag pa ba niya na papa ito o boyfriend na? Bakit gusto nito na ariin siya? Hindi ba, anak siya nito? Pero bakit ang mga ginagawa nito sa kanya ay parang gawain ng mga mag-asawa?
Biglang bumalik sa isipan niya iyong ginawang pagl*mas nito sa dibdib niya kanina at bigla na namang kumalabog ng matindi ang dibdib niya.
Hindi kaya gusto siya nito nang higit pa sa isang anak?
Hindi niya alam pero bigla siyang kinilabutan sa naisip niya. She always see him as a good father at buong buhay niya ay ito lang ang kinikilala niyang magulang. Pero mukhang iyon lang talaga ang explanation kung bakit ganoon na lang kung magselos ito sa magkambal.
Kung totoo man iyon, ano ang gagawin niya? Magkasama sila sa iisang bubong kaya alam niya na hindi niya ito maiiwasan kahit kailan, lalo pa at sa iisang kwarto na rin sila natutulog.
Paano kung pagsamantalahan siya nito? Ano na lang ang sasabihin ng ibang tao kapag nalaman ng mga ito na may ganoon silang relasyon na mag-ama? Siguradong huhusgahan sila ng lahat at pandidirihan.
Umiling siya at pilit na inalis sa sarili iyong nakakakilabot na naisip niya.
Imposible naman na makita siya ng Papa Allen niya nang higit pa sa isang anak. Kung talagang gusto siya nito, bakit ang dami-dami nitong girlfriends? Sa sobrang dami nga, nalilito na siya kung sino ba ang magiging susunod na mommy niya. Hindi na nga rin niya matandaan ang pangalan ng lahat ng babaeng iyon.
Tama, hindi ganoong klase ng lalaki ang papa niya. Protective father lang talaga ito. Iyon lang iyon. Siguro ang ginawa nito sa kanya ay simpleng paglalambing lang ng isang ama.
- Writer
