CHAPTER 15
306 Words
CHAPTER 15
Dahil kahit saan pupunta si abigail alam ni denver dahil sa hikaw na ibinigay niya sakanya bago yung diamond ring. Napansin niya sa mapa na papunta iyon sa hospital.
Nagtataka si denver kung bakit sa hospital ang location ng dalaga.
Samantalang si abigail wala pa din malay. Alam niya sa kanyang sarili na napakalabong mahanap siya ni denver. Natatakot na rin siya dahil walang ilaw sa paligid. Wala siyang makita.
Denver's POV
Pagkababa ko sa harapan ng hospital bumaba kaagad ako ng kotse at pumasok sa hospital.
May ilan na tumitingin sakin pero hindi ko sila pinapansin. Hanggang mapadako yung tingin ko sa babaeng walang malay at duguan pa ang noo, may galos pa ito sa pisngi. Alam ko siya yun.
Dali-dali akong lumapit kay abigail. "Wife, wake up. What happen?" Nag-aalalang tanong ko kay abigail kahit wala itong malay.
Para akong timang dito. "Ikaw siguro yung asawa niya." Sabi nung nagsalita sa likod ko. Napakafamiliar na boses
Pagkatingin ko nakita ko si Davin. "Anong ginagawa mo dito?" Nagtatakang tanong ko.
"A-ako yung nakasagasa s-sakanya k-kuya." Nauutal na sabi niya.
Parang biglang nandilim yung paningin ko ang alam ko na lang hawak ko na yung kwelyo ni davin at sinuntok siya sa pisngi.
"Anong ginawa mo?! Nagawa mo pang mabunggo ang asawa ko!" Galit na sabi ko habang hawak pa din yung kwelyo niya.
"H-hindi ko sinadya kuya. T-tumatakbo s-siya at hindi niya ako napansin kaya nasagasaan ko siya." Nauutal na paliwanag niya.
"D-denver." Mahinang boses ang tumawag sakin.
Pagkatingin ko nakita ko si abigail na may malay na. Pabalibag kong binitawan yung kwelyo ni davin at mabilis na nilapitan si abigail.
"Are you okay wife?" Nag-aalalang tanong niya.
Umiling siya. "U-uwi na tayo. Ayoko dito." Sabi niya.
Tumango ako at hinalikan siya sa noo. "Yes. Uuwi na tayo." Sabi ko at binuhat siya.
- Writer
