Sabay kaming nagpaputok.
Parang sabay ding sumabog ang mundo sa paligid ko. Umalingawngaw ang putok ng baril sa loob ng mansion, paulit-ulit, walang pahinga. Ang dating tahimik at marangyang lugar ay mabilis na naging isang lugar ng gulo at dugo. Basag ang mga salamin, nagkalat ang mga upuan, at ang sahig ay punô ng marka ng bala.
Hindi na ako nag-isip.
Gumalaw na lang ang katawan ko.
Gumulong ako sa sahig para umiwas sa mga bala, saka sumandal sa isang haligi. Ramdam ko ang init ng baril sa kamay ko. Nanginginig ang braso ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa galit na matagal ko nang kinikimkim.
Hindi na ako ang batang umiiyak sa dilim.
Hindi na ako ang babaeng kailangang itago.
“Cover! ” sigaw ng lalaking naka-bonet.
Agad naghiwa-hiwalay ang mga tauhan niya. Kitang-kita sa kil
