Ismael POV –
Hindi ako mapakali matapos ang usapan namin ni Dominic.
Kahit tapos na ang meeting, kahit umalis na ang lahat, nanatili pa rin ang bigat sa dibdib ko. Parang may nakadagan. Parang may hinihila palabas ang matagal ko nang ikinukulong na damdamin.
Naglakad ako palabas ng conference room, diretso sa hallway. Tahimik ang paligid, pero ang isip ko ay magulo pa rin.
At doon ko siya nakita.
Si Icey.
Nakatayo siya malapit sa bintana, nakatingin sa labas. Tahimik. Parang may iniisip din. Parang ramdam niya rin ang tensyon na naiwan ng meeting.
Tumigil ako sa paglalakad.
Hindi ko alam kung lalapitan ko siya o iiwasan.
Pero bago pa ako makapagdesisyon, siya na ang lumingon.
Nagtagpo ang mga mata namin.
At sa simpleng tinginan na iyon, parang may kung anong nabasag sa loob ko.
