Love And Justice

Chapter 12

Joshua Pov.

Nakatayo lang ako sa isang sulok habang pinagmamasdan ang malawak kagubatan sa paligid ng mansion.

" Young Master nandito na po ako" ibinaba ko ang hawak na alak at humarap sa kanya.

" How is he?"

" Don't worry he's safe"

" Sigurado po ba kayo sa gagawin niyo?"

" He is my ace and my thruimph card alam mo yun"

" But------

Alam kong mali ang gagawin ko pero I don't have choice

" I will face the consequences"

He sighed

" How about them?"

" They're stable pero gaya parin ng dati"

" Kunting tiis nalang magbubunga din lahat ng sakripisyo na gagawin ko"

" Yes, Master"

" You can go huwag na muna kayong kumilos let's make them think hanggang sa mabaliw sila"

Binaling ko ang tingin sa isang frame na nakakabit sa wall. Hindi ko maiwasang malungkot dahil sa mga nangyari. Pero kahit na anong gawin kong pagsisisi huli na ang lahat. Dapat itinuro ko sa kanila kung paano maging masama kahit na kunti.

" Grandpa"

" Oasis I'm glad that you finally back" niyakap ko siya ng mahigpit.

" Masaya akong makabalik dito" tugon niya the moment ng yumakap siya sa akin may naramdaman akong kakaiba. He is different kumpara sa dati.

" How's Mom and Dad?"

" They are still in coma" tugon ko

" I thought enough na ang nagawa ko para pagbayarin sila" he uttered

" I give you another rule" usal ko kaya napalingon siya sa akin.

" I'm in sabihin mo lang kung ano ang gagawin ko"

" Good to hear that remember all the grief and pain na naranasan mo dati"

" I can't forgive them"

Seeing his expression is shock me. Ito siguro ang naramdaman kong pagbabago sa kanya. I can see the beast inside him. Ang pagnanasa na pumatay at ang pagka-uhaw sa dugo. Mukhang lumampas yata ako sa limitasyon at dahil sa akin kaya siya ganito.

" Grandpa are you okay?"

" I'm sorry may naisip lang ako"

Ngumiti siya ng makahulugan bago tumingin sa kawalan

" Don't worry I can control myself hindi ako tutulad sa kanila"

I'm still glad na nagmana siya kay Katana

M- BUSINESS IMPIRE

" Sir nandito na po si Mr. Ash" pumasok si Ivana kasama ang isang taong matagal ko ng hindi nakikita.

" Long time no see partner" masigla niyang bati

Lumapit ako sa kanya saka siya binatukan sa noo

" How dare you to say that sa loob ng halos labing dalawang taon ngayon ka lang nagpakita"

" Come on don't be so mad" naka peace sign niyang tugon I really hate this guy.

" I was surprise when I receive a text coming from you last night"

" Well I decided to go back" tugon niya habang tinititigan ako mula ulo hanggang paa.

" Sabihin mo na ang gusto mong sabihin"

" Hmm.. well hindi pa rin nagbabago kaya mong hanapan ng solusiyon ang lahat ng bagay pero mukhang umiba ang ihip ng hangin ngayon"

" Ikaw rin hindi parin nagbabago umaalis ka ng walang paalam at bumabalik ng biglaan. Pero tama ka sa isang bagay"

" So anong binabalak mong gawin?"

" Gaya ng dati" tugon ko

" Are you sure about this?"

" Love conquer all yun ang sabi nila "

" Ohh I don't expect to heard that mula sayo but honestly tingin ko you're plan will turn into a big disaster. Do you have an exit plan for this?"

" Yeah believe me everything fall into the right place"

" Good to hear that" tumayo siya at kumaway bago naglakad palabas ng office.

" Sir naghihintay na po ang mga board members sa meeting room"

" Good nakahanda na ba ang presentation?"

" Sir everything is ready"

" Okay let's go"

Naging matagumpay ang agreement na pinag-usapan namin sa meeting. Maaga akong umuwi ng mansion gaya ng palagi kong ginagawa bago paman kami makarating ng bahay mayroong mga sasakyan ang nakaharangan sa dadaanan namin. This is a private place na nakakonekta sa office bumili ako ng lupa para gawing daan para hindi ko na kailangan dumaan sa public road. Kinuha ko ang baril na nakatago sa ilalim ng upuan.

" Master dito lang kayo I will handle them" sabi ni Jeff siya ang nagsisilbing bodyguard ko sa loob ng maraming taon.

" Jeff huwag kang bumaba ng sasakyan" sabi ko habang nakatingin sa labas.

Mas marami pa sila kaysa sa inaasahan ko I cant tell if pinadala sila ng bussiness competitors para patayin ako o pwede rin na pinadala sila ng mga taong malaki ang galit sa akin.

" Anong gagawin natin Master?"

" We will stay here parating na ang back up natin" nang makita ko silang nakaharang sa daan pinindot ko na ang red button na nakakonekta sa mansion.

Pagkalipas ng ilang minuto lumabas sila sa kanilang pinagtataguan. May hawak silang mga baril, sinubukan nilang basagin ang salamin ng sasakyan pero nabigo sila. Kahit na anong gawin nila they can't harm us. My car has a bullet proof shield kaya kahit anong gawin nila it's useless.

" Master" sigaw ni Jeff

Nilagyan nila ng mga bomba ang paligid ng sasakyan. Pinindot ko ang defense mode ng sasakyan para protektahan kami sa pagsabog. Nagdulot yun ng pagyanig at kumalat ang usok sa labas pero bigo parin silang sirain ang kotse.

Limang sasakyan ang sunod na dumating nagkaroon ng barilan sa labas. Nang tumigil ang barilan binuksan ni Jeff ang pinto ng sasakyan. Lumabas din ako para tingnan ang mga taong humarang sa amin. Lahat sila wala ng buhay at nakahandusay sa sahig.

" Master" tawag ni Jeff lumapit ako sa kanya itinaas niya ang kamay ng isang lalaki kung saan may nakalagay na tatoo sa kanyang kamay.

He has a skull tattoo napakuyom nalang ako ng kamao habang tinititigan yun.

" Iligpit niyo na ang mga yan" bumalik ako sa loob ng sasakyan

" Master wala po ba tayong gagawin?"

" Jeff it's not the right time " maikli kong tugon sa kanya

Pagdating namin ng mansion mas nagulat ako sa aking nadatnan. Nagkalat ang mga bangkay sa labas ng bahay habang si Oasis nakaupo sa pintuan hithit ang isang sigarilyo.

" Welcomeback Grandpa I'm sorry kung ganito ang bumungad sa pag-uwi mo"

" Did you kill them all?"

" Yeah they are all weakling and lossers"

Naalala ko ang dating Alfred sa kanya ng panahong hindi pa nito nakilala si Katana.

Flashback 20 years ago

" Dad I'm back" I saw blood on his t-shirt

" Saan ka galing?" Tanong ko

" Diyan lang diyan lang sa tabi-tabi" maikli niyang tugon bago umakyat sa taas.

" Hindi pa tayo tapos mag-usap bumaba ka dito"

" Tssk papagalitan mo naman ako dahil sa dugo na nasa damit ko tama ba? Hindi ako ang nagsimula ng gulo"

" Ilang beses ko ng ipapaalala sayo na huwag kang sasali sa kahit anong gulo. At higit sa lahat huwag kang magsisinungaling sa akin dahil ikaw ang may pakana ng gulo sa Darkworld kahapon at ngayong araw"

" Gusto ko lang naman magsaya masama ba yun"

Mula ng mamatay ang Mommy niya nagsimula siyang magbago. I am doing my best to keep him away from trouble pero abala din ako sa pag asikaso sa mga negosiyo kaya wala akong masyadong oras para sa kanya. Hiniling ko lang na sana he can meet a person who can change him at dininig naman ang hiling ko. Isang araw may dinala siyang isang babae sa bahay sabi niya girlfriend niya daw yun. I was surprise ng makita kong gaano kalaki ang pinagbago niya. Kahit mga bisyo niya itinigil niya na rin.

End of Flashback

" Grandpa may gusto ba kayong sabihin?"

" Nothing just go and take a bath" sabi ko bago pumasok sa loob.

Nakita ko kung paano tumigil sa paglalakad si Jeff at tinitigan lang siya ng ilang segundo. Maybe parehas kami ng iniisip ngayon.

" Jeff" tawag ko sa kanya

" I'm sorry Master let's go inside"

On the next day

Maaga akong umalis ng bahay para pumunta sa hospital nagdala ako ng white rose para ilagay sa flower base sa loob ng kwarto ni Katana. Si Dr. Tan ang sumalubong sa akin at sabay kaming dalawang pumasok sa loob.

" I'm sorry ginawa ko na lahat pero ganoon parin ang condition nilang dalawa" malungkot niyang sabi

" Don't worry I'm sure they will be fine magigising din sila" nilagay ko ang bulaklak sa flower base.

" Mabuti naman napadalaw ka dito halos anim na buwan din bago ka nakabalik"

" Marami akong bagay na kailangan asikasuhin isa pa I can't stand seeing them like this"

"It must be tough for you"

" I don't have choice kung di maghintay"

" Kamusta si Oasis?"

" Ganoon pa din"

" How about prince?"

" He's fine as long as nasa tabi niya ang mga taong magtatanggol sa kanya"

" Masaya akong marinig yan naniniwala rin akong kayang tong lampasan ni Alfred at Katana magigising din sila"

" Thank you for taking care of them and for doing you're best to keep them alive"

"Wala yun kung tutuusin kulang pa yun sa mga nagawa mong tulong sa akin. I know you want some private time with them kaya maiwan muna kita"

" Alright pupuntahan nalang kita mamaya bago ako umalis"

Nang makalabas siya ng room nagsimulang pumatak ang mga luha sa mga mata ko habang pinagmamasdan ang katawan nilang nakahiga sa kama.

" I'm sorry Son I let this thing happened to both of you"

" Dad..".

" Napatingin ako sa gawi ni Katana nakita kong nakabukas ang kanyang mga mata kaya napatakbo ako papalapit sa kanya.

" Kath" I hug her tight

" Ayos ka lang ba? May masakit ba sayo?"

" My body can't move and I can't feel anything"

"Hang on there" pinindot ko ang emergency button na nakadikit sa wall ng hospital room. Tumatakbo na bumalik si Dr. Tan sa loob.

" Nagising na siya" sabi ko agad siyang lumapit kay Katana mayroon na ring mga nurse na pumasok sa loob.

" Maraming salamat" bulong ko bago napaupo sa couch

Pagkalipas ng ilang minuto lumapit sa akin si Dr. Tan

" Ayos lang ba siya?" Aligaga kong tanong

" For now I can say is a good sign na nagising siya kanina" tugon niya

" What do you mean?"

" As you can see bumalik siya ulit sa pagiging unconscious and I can't tell kung kailan ulit siya magigising"

" It's okay ayos na sa akin na nakitang mayroong progress ang kalagayan niya" tumayo ako at lumapit kay Alfred.

" Son I gave a good news kanina lang nakita ko na inimulat ni Katana ang mga mata niya. Kaya please sana ganoon ka din huwag mo na kaming paghintayin ng matagal. Kailangan kayong dalawa nina Oasis at Prince"

2:00 am

Isang tawag ang natanggap ko mula kay Dr. Tan isang napakasakit na balita ang sinabi niya sa akin.

" I'm sorry but she died at exactly 1:50 am" sabi niya sa kabilang linya.

Halos hindi ako makahinga matapos marinig yun.

" Thank you pupunta ako diyan ngayon" matapos kong maibaba ang phone lumabas ako para pumasok sa kwarto ni Oasis.

Natutulog siya ng mahimbing umupo ako sa kama habang patuloy na bumabagsak ang mga luha sa mga mata ko. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa kanya ang nangyari.

" Grandpa why are you here? At bakit kayo umiiyak?"

" I'm sorry nagising kita" tugon ko

" What happened?"

" You're Mom is died"

"No I can't be happened sabi mo nagising na siya" hinatak ko siya at niyakap ng mahigpit.

" Alam kong mahirap tanggapin pero wala na tayong magagawa"

" Mommy" sigaw niya habang umiiyak

Ang maliit na pag- asa na pinanghahawakan namin ay biglang naglaho sa pagkamatay niya.

Agad kong inasikaso ang pagpapalibing kay Katana. Sa araw ng libing kunting tao lang ang dumalo. Ang pinag alala ko kung ano ang magiging epekto nito kay Oasis hindi man lang umiiyak sa halip tahimik lang siya at palaging nakatulala.

"Master nakikiramay ako"

" Maraming salamat"

" Grandpa hihintayin nalang kita sa sasakyan"

" Alright"

" Master magiging ayos lang kaya siya?" Nag aalalang tanong ni Jeff

" Hindi ko alam pero sana maging maayos lang siya" tugon ko habang pinagmamasdan siyang naglalakad palayo.

Binaling ko ang tingin sa kabaong ni Katana.

" Alam ko kung gaano kahirap ang pinagdaanan niyo ni Alfred I wish you can stay longer here with us pero hindi na yun mangyayari. Please kahit na wala kana palagi mo sanang subaybayan sina Oasis at Prince lalong lalo na ang panganay mong anak. I promise you hindi ko hahayaan na mayroong taong mananakit sa kanila. I will protect them kahit na kamunghian nila ako"

You may rest in peace.