"Good morning!" I squeezed my eyes open and saw Hunter, without a shirt, above me. Nakatukod ang dalawa niyang kamay sa magkabilang side ko. Saka ko lang na-realize na umaga na pala. Tila namula naman ako ng maalala kung ano ang nangyari sa amin kagabi. Hanggang ngayon ramdam ko pa rin kung paanong nag-isa ang katawan namin. Hindi ko na nga masyadong maalala kung paano kaming lumabas sa kwarto na tila walang kababalaghan na nangyari at kumain na akala mo'y natulog lamang kami bago 'yon, he was even spoon-feeding the kids at pati na rin ako, habang may inosenteng ngiti sa mukha niya.
I frowned and pushed his face away.
"Umalis ka nga dyan, babangon na ako." He chuckled, at alam kong may laman ang mahinang tawa niyang iyon. This old man!
“Bilisan mo na, aalis pa tayo, maraming tao ngayon
