I am happy. Magkakaanak na rin kami ni Tremor. Masyado kasi kaming busy sa loob ng limang taon na kasal kami, kaya hindi rin kami agad nagkaroon ng anak. Saka sapat naman na si Dian pero blessing pa rin na magkakaroon na kami ng sariling anak namin.
"May gusto ka bang kainin, hal?"
"Hmm? Wala pa naman. Hindi ako nagugutom."
"If you need something, tell me asap, okay?" ngumiti ako. He caressed my hair, stroking every strand of it before he pressed his forehead against mine.
"I so damn love you, Dim." He sniffed. Sinapo ko ang mukha niya at pinahid ang luhang kumawala. Pati tuloy ako naiiyak na.
"Mahal din kita, Tremor... Hmm?" ngumiti siya sa kabila ng pagluha. We hugged each other so tight, na tila ayaw na n'yang bumitaw. Mayamaya lang ay naramdaman ko ang kamay niyang humahaplos sa s
