WHO'S YOUR DADDY, DAPHNE?

CHAPTER 18

"Kanina ka pa jan?" Tanong ni daddy Sylas.

"That's not what I asked." Mariin kong sagot.

"Why are you upset again, Principessa?" Tumayo si Daddy Sylas sa harapan ko. Bago pa ako makaiwas, isinandal niya ang dalawang kamay niya sa pader, sa magkabilang gilid ng ulo ko, bahagya siyang yumuko at pinapantay ang mukha niya sa akin. Masyado na siyang malapit, at konting galaw lang ay magdidikit na ang mga labi namin.

"I'm asking you, bakit mo kausap ang bodyguard ko! Yung pagkikita natin, did you plan all that? Plinano mong magkakilala tayo?" Pang-uusisa ko.

"And if I do, what's wrong about that?" Sagot ni daddy Sylas.

"I thought our meeting was destiny." Sobrang hinang sagot ko, that I thought ako nalang ang nakarinig.

"It was destiny, Daphne." Sagot nya sabay binuhat ako. He made me wrap my legs around his body habang naglalakad siya palapit sa may sofa at umupo.

"Pano naging destiny yun? Eh plinano mo nga." Irap ko.

"I was just sitting there trying to find a perfect moment to approach you, pero hindi ba't ikaw ang lumapit sa akin at hinalikan ako? Of all the people out there na pwede mong lapitan at halikan? If that's not destiny, then what else are you going to call that?" Sagot nya.

"Oh, right." Mahinang sabi ko. I did approach him first. Natawa naman si daddy Sylas, siguro kasi walang saysay yung pagtatampo ko? "But why did you do that? Bakit mo ko gustong lapitan?" Tanong ko.

"Hindi na rin naman mahalaga kung bakit, because I heard that you already visited Don Crisostomo today." Nanlaki ang mga mata ko when he mentioned grandpa. "Pero para sa kapanatagan ng loob mo, I was trying to reach out to you for a very long time now because of your grandfather, pero mahirap gawin because of your bodyguards at ang schedule mong bahay-university-paminsan minsang gala and repeat. Gusto kitang makausap tungkol sa kalagayan ng lolo mo. Sigurado akong alam mo na ang tungkol sa heart condition nya hindi ba, and his immediate need to undergo a heart transplant? Gusto kitang makausap dahil doon. Pero itong nangyayari sa pagitan natin ngayon, it was never part of the plan, Daphne." Paliwanag niya.

Bakit ba parating nawawala sa isipan ko na oo nga pala, hindi lang si Sylus ang nakakakilala kay grandpa kundi pati na rin si daddy Sylas, kasi nga kakambal nya ang masungit na lalaking yun? Sa sobrang pagkakaiba ng ugali nila, parang ibang tao na hindi konektado sa mga taong nakilala ko kanina sa mansion si daddy Sylas kahit iisa lang sila ng mukha ng Sylus na yun.

"I-I wasn't thinking straight. Nagulat kasi ako sa nakita kong kausap mo ang bodyguard ko. Oo nga pala, kilala mo si grandpa." Nahihiya ako sa kinilos ko kaya hindi ako makatingin sa kanya, mahigpit lang akong nakahawak sa laylayan ng suot kong dress at bahagyang nilulukot iyon dahil kinakabahan.

"It's a long story, but your grandfather has been our guardian since we're twenty-six." Kwento ni daddy Sylas.

"Aren't you too old to be needing a guardian at twenty-six?" Natatawang tanong ko.

"Our mom and dad died when me and my brother were sixteen." Nagulat ako sa sinabi ni daddy Sylas, and the smile on my face vanished. "Pagkatapos nun ay kinamkam ng mga kamag-anak namin ang mga ari-ariang naiwan ng mga magulang namin para saming magkapatid. They staged a kidnapping incident, pero ang totoo ay ikinulong nila kami sa isang isla kung saan walang ibang tao kundi kami at ang mag-asawang inatasan nilang magbantay sa amin." Daddy Sylas continues na mas lalong nagpatahimik sa akin. I can't believe what I'm hearing right now. "For ten years we have lived our life in chains, at pagmamaltrato ng mag-asawang kasama namin sa isla. Pero may taong hindi sumuko na hanapin kami, and once he uncovered the truth, saved us from that hell. It's gramps. Si Don Crisostomo." Matapos niyang ikwento ang karanasan niya ay sobrang sikip ng dibdib ko and my tears won't stop falling. Hindi ako makapaniwalang ang taong nasa harapan ko, whose presence screams power and authority, ay may ganun palang karanasan. Hindi naman kasi

"I-I'm sorry, daddy Sylas. I didn't know. I didn't mean to laugh." Ngawa ko.

"Do you feel sorry for me, princess?" Tanong nya habang pinupunasan ang luha ko.

"Sorry talaga!" Iyak ko at niyakap siya ng mahigpit.

He also hugged me. Ako ang dapat na magcomfort sa kanya, but he's the one gently stroking my back as I cry.

Kung hindi pa siguro dumating yung inorder na pagkain ni daddy Sylas ay umiiyak pa din ako hanggang ngayon.

"Easy, Principessa. Or else you'll choke." Natatawang sabi nito as I shove the food in my mouth.

Naghalo na kasi yung gutom, at pagstress eating kasi nalulungkot pa din ako sa kwinento ni daddy Sylas tungkol sa buhay nya, and I even felt pity on his rude brother.

"Don't worry, daddy. I love to eat. Hindi ako mabubulunan ng ganito lang." Pagyayabang ko pa sa kanya.

"Good to hear then," Sumandal si daddy Sylas sa inuupuan niyang armchair. "ibig sabihin hindi ka mabubulunan kapag may pumasok sa bibig mo na mas malaki pa jan." He added smirking.

Napahinto ako sa pagsubo ng kinakain ko at napaisip sa kung ano ang ibig niyang sabihin, until my eyes landed on his groin. Nakita ko nanaman ang malaking umbok sa pantalon niya at doon ko naintindihan ang sinabi nya.

Naimagine ko agad ang eksena sa utak ko, me kneeling in front of him, habang sinusubo ang kahabaan nito.

The image in my mind is so vivid na nalunok ko yung kinakain ko nang hindi pa nangunguya ng maayos and I choke on my food.

Natatawang lumapit sa akin si daddy Sylas at inabutan ako ng juice, pagkatapos ay nag-init ng husto ang mukha ko sa ibinulong niya. "Yes, that's exactly what's going to happen if you take my côck in your mouth." Kulang nalang ay maibuga ko ang iniinom dahil sa narinig kong yun.