Daewon's Nerd Wife✔️

CHAPTER 10

Daewon's POV

Pagkalabas ko nang kotse, bigla na lang akong napasabunot sa buhok ko dahil sa sobrang pagkainis sa sarili ko.

"Damn! What happening to me!? Auurrrggghh!"

I hate this feeling, damn that girl of mine!

Napahinto ako sa ginawa ko nang biglang tumikhim yung P.A ko na nasa likod ko lang pala.

"What do you need?" Tanong ko.

"Sir. Kayo na lang po yung hinihintay sa conference room." Sabi niya.

"Okay. Anything else?" Tanong ko.

"Nothing sir." Wika niya.

"Okay let's go." Sabi ko, nauna na akong naglakad papasok ng building.

Grace's POV

Sana panaginip na lang tong nangyari kanina. Para ayos parin ang lahat.

Akala ko baliwala lang sakanya dahil hindi na niya ako mahahanap at makikilala saka akala ko hindi na kami muling magkikita.

Ngayon ko lang nalaman na iba pala siyang magalit at hindi ko naman talaga alam yung sinasabi niya.

Hanggang ngayon nanlalambot parin ako idagdag mo pa yung ayaw niya akong palabasin dito sa kotse. Kainis!

Inadjust ko yung upuan ng passenger seat at dahan dahan humiga sakan pumikit pakiramdam ko nanlalambot ako ngayon.

Habang hinihintay siya siguro itutulog ko muna to. Maiinip lang ako dito kung hihintayin ko siya hanggang sa matapos siya.

Daewon's POV

Pagkatapos ng meeting, dali-dali akong pumunta sa parking lot at dumeretso sa sasakyan kung saan ko iniwan si grace

Pagkabukas ko palang ng pintuan nadatnan ko si grace na nakahiga at mukhang natutulog siya. Pansin ko pa yung bakas ng luha niya.

"Damn!" Sabi ko. Sobrang inosente ng mukha niya.

Lumapit ako sakanya saka mabilis na hinubad yung coat na suot ko at ipinatong sakanya.

Nagmaneho na ako papuntang condominium kung saan may nagyare samin, simula noon palagi ko na lang naamoy yung pabango niya na hindi mawala wala sa kwarto ko. Pagkarating Binuhat ko siya saka pumasok ng buidling.

Habang nakasakay sa elevator nakatingin lang ako sakanya, nakikita ko yung pagod sa mukha niya. Bakit hindi na lang siya umuwi ulit sa bahay nila? Bakit kailangan niya pang tumira dun sa kaibigan niya, matagal na panahon na yung nangyare sa mama niya.

Pagkarating sa floor ng unit ko dumeretso kaagad ako sa kwarto ko saka ko siya dahan-dahan hiniga sa kama para hindi siya magising. Sobrang tagal ko pala dahilan para makatulog siya.

Napansin ko na dumudugo yung tuhod niya, naalala ko tuloy yung kaninang nadapa siya. It's your fault daewon. Napabugtong hininga na lang ako. Kinuha ko yung first aid sa kabinet at ginamot yung tuhod niya.

"I'm sorry grace. I’m... I'm just mad because you left me that day. Pinuntahan pa kita noon sa bahay niyo pero wala ka doon." Sabi ko habang hinahaplos yung buhok niya kahit tulog siya. Yung buhok niya kasi yung paburito kong haplosin magmula ng may mangyari samin noon 3 years ago.