Miara's POV
"Miara," mahinang sambit ni Xavier.
Gulat akong napatitig sa kaniya, ngunit kalaunan ay sandali kong inayos ang sarili ko at saka mabilis na tumikhim, dire-diretso akong naglakad at nilampasan siya na parang hindi ko siya nakita.
"Kian, bumili na ako pagkain mo, gusto mo bang tumikim?" kinakabahan kong tanong.
Nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ang pagkain na binili ko sa labas.
Habang pilit na pinapakalma ang sarili, ngunit natigilan ako ng wala akong marinig na sumagot kaya naman ay lumingon ako sa puwesto nila kanina.
Ngunit wala akong nakita, sandali ko pang nakita si Xavier sa gilid ng aking mata, ngunit hindi ko siya tinapunan ng tingin.
Nang mapagtanto kong wala ay sandali kong binitawan ang pagkain saka naglakad palabas, ngunit nakakaisang hakbang pa lang
