BAHAY BAHAYAN

Chapter 11

Sa pagpapatuloy ay tuluyan na ding nagbago ang Asawa kong si Jim, lalo na nga ng nagbuntis na nga ako para sa ikalawang magiging Anak naming. Na bagamat madami pa ding pagkakataong kinakapos kami, dahil nga minimum wage pa din naman siya ay ipinagpasalamat ko na din naman ang nakikita kong pagbabago niya.

Habang kami naman ni Zach ay closed pa din naman sa isa't-isa bilang isang legit na mag-Mommy nalang. Nasabi ko ito dahil nga sa minsan din naman sinubukang gumawa ng isang wari waring relasyong humantong pa nga sa isang bahay bahayan na masasabi kong lalo lang yatang nagbigay daan sa amin upang mas makalapit kaming mag-ina sa mabuting paraan.

At makalipas nga ang ilang buwan ay nagluwal ako ng isang batang babae.

Isang bagong nilalang na literal na nagbigay sa amin ng naiibang sigla at saya sa aming tahanan...

"Hayaan mo Mama, kapag nakatapos na ako ay matutulungan ko na din namansi Baby sa kanyang pag-aaral. At syempre hindi na kayo mahihirapan pa ni Papa."

Naaalala ko pang parating sinasabi sa akin ni Zach sa tuwing magkakasama kami o kaya naman ay simpleng nagku kwentuhan lang sa bahay.

Mga pangakong, alam ko namang tutuparin niya. At natutuwa din naman akong makitang naging mabuti siyang Anak sa patuloy na paglipas ng panahon. At masasabi kong ang mga nangyari before sa amin ay maituturing nalang isang bahagi ng nakaraan naming mag-ina.

Noong napakabata pa niya.

Noong halos mas matangkad pa ako sa kanya, sa kabila ng katotohanang maliit na babae lang ako diba?

.

.

.

THIRD PERSON

8 Years Later

Isang trahedya ang tuluyang bumago sa buhay ng pamilya ni Zach. Ang maganda sana niyang mga pangarap ay tinapos ng biglang pagkawala ng kanyang Papa.

Masakit, nakakapanlumo, pakiramdam niya ay katapusan na ng mundo ng malaman niya ang napakasamang balita.

"Ano nangyari kay Papa?!" Halos gimbal na tanong sa kanyang Maganda Ina

Namumugto pa ang mga mata niya dahil sa kakaiyak mula pa lamang sa University na pinapasukan niya, hanggang sa makarating siya sa Hospital.

"Zach.... Wala na ang Papa mo!" Umiiyak na yumakap sa kanya ang kanyang Mama.

"Naaksidente siya Zach." Hamahagugol na balita ng kanyang ng Mama niya.

Nanlumo si Zach sa nadinig niya, napakuyom din ang mga palad niya sa balitang halos kapusin siya ng paghinga...

Sa ngayon ay 18 years old na si Zach, habang si Mary Joy naman ay 33 years old na, ang Mama niya.

"Walong taon pa lang ang kapatid mo, nakakaawa naman siya na kay bata pa para mawalan ng Ama."

Hindi siya nakakibo... Ang kapatid niya na itinuring na ding din niyang Anak. Si Zidd.

Ano nga ba ang sasabihin niya? Ano nga ba ang maaari niyang isagot?

Matatag siya, oo... Siya nga ang takbuhan ng mga kaibigan niya kapag kailangan ng mga ito ng payo tungkol sa mga problema nila.

Ngunit pakiramdam ni Zach ay tila namamanhid ang utak niya. Ni wala itong kakayahang mag-isip pa.

"Anong gagawin natin Zach? Hindi ko kakayanin na mawala siya. Siya ang buhay ko! At siya din ang inaasahan ng kapatid mo." Sabi pa nito habang patuloy ito sa pagwawala at pag-iyak.

Napayakap naman siya ng mahigpit sa kay Mary Joy. Habang ngayon ay hindi na din mapigilan ang pagluha.

"Ano na nga ba ang gagawin namin?" Naitanog pa niya sa sarili.

Ngunit kahit siya ay walang sagot na mahanap mula rito... Kundi ang yakapin ang Mama niya ng mahigpit na mahigpit, at saglit ding sawayin ang kakaibang damdaming nabubuhay sa pagkatao niya.

Isang maling mali na dapat maramdaman niya sa ganitong pagkakataon na manumbalik ang....

Hindi ito tama, mali talaga.

Mabilis siyang bumitaw sa babae. At agad na sinaway ang sarili...

.

.

6 Months Later

POV of ZACH

Sa paglipas ng panahon ay napanatag naman ako sa unti unting pagmo move on ni Mama.

May mga time na nakikipag bonding na siya sa akin na hindi gaya dati na pinilipi lang niya palaging nagkukulong sa room at don ay umiiyak.

Ngunit sa kabila nito ay hindi ko siya iniwan. Sinamahan ko siya, dinamayan at makiiyak din naman kung kinakailangan.

At nagbunga naman ito...

At muli ay nakita ko na ulit ang napaka ganda niyang ngiti. Na bagamat hindi ko pa masasabing totally healed na siya mula sa heart break na pinagdaanan niya. Subalit gusto ko na ding magpasalamat dahil nalagpasan namin ito.

I not saying na ganon ako katatag. May pagkakataon din kasing nakakaramdam ako ng kakaibang lungkot sa tuwing maiisip na wala na si Papa.

Mabuti naman kasi siyang Ama, ang tanging flaws lang niya ay ang pagiging mahina niya sa diskarte sa buhay. At pagiging tamad, at palainum ng alak, kaya naman napag-iiwanan siya ng iba.

At dahil dito ay madamay din kaming pamilya niya.

At ito mismo ang gusto kong baguhin. Dahil gusto kong mangarap na umunlad din naman ang pamumuhay naming mag-iina balang araw. Ako, si Mama at si Zidd, ang bunso kong kapatid at wala pang kamuwang muwang sa totoong nangyayayari sa aming buhay.

Ngunit hindi pa naman huli ang lahat.

Napakabata pa ni Mama sa edad niyang 33. At tama, ganito pa siya kabata to think na ngayon ay 18 years old na ako.

Kaya naman until now ay napakabata pa niyang tingnan. Na kung iiisipin nga tila Ate lang namin siya.

Maliit lang kasi si Mama na sa 5 flat lang height. Maliit din ang kanyang mukha na binagayan din naman ng maiksi niyang buhok na hindi pa nga umabot sa balikat niya.

Sa simpleng salita ay cute siya, sobrang charming at higit sa lahat ay sobrang ganda. Na kahit petite siya, ay dalang dala naman ito. Upang maging patuloy siyang magmukhang bata at napakaganda...

At sa patuloy pa ngang paglipas ng panahon ay napasok na din ako sa isang IT Company. Na bagamat 2 year course lang ang tinapos ko ay hindi naman ito naging hadlang sa mga employer ko upang hindi nila ako tanggapin.

At dito na nga unti-unting nagbago ang buhay namin. Dito na din ako nagsimulang mangarap para kay Mama. At literal na ako ang bumili ng lahat ng pangangailangan ng bunso kong kapatid. Maging baon at gamit niya sa kanyang pag-aaral.

Magastos, masakit sa bulsa. Subalit masaya akong gawin ito. Dahil pakiramdam ko ay isa na talaga kaming pamilya na may isang todler ng anak.

Ngunit sa kabila nito ay may isang simpleng pangarap ako. Na gusto kong baguhin ang nakasanayan niya kay Papa.

Dahil ngayon ay gusto kong maranasan naman niya ang isang masaganang buhay na ako ang may gawa.

Kaya naman nag doble sikap ako, at tumanggap din ng mga side hastles online upang madagdagan pa ang kita ko.

Ginamit ko ang nalalaman ko sa computer upang mas mapadami pa ang active income ko. At sa bagay namang ito ay hindi ito nabigo.

At unti unti kong makita ang pagbabago sa aming buhay.

At proud din namang sabihin na tila ako na talaga ang tumatayong Ama ni Zidd.

Dahil simple lang.

Gusto kong ma proud sa akin si Mama at sa katagalan nga ay unti unti na din itong nagbabago.

Dahil dumating ako sa point na ginusto kong hindi na lang siya basta ma proud sa akin. Kundi ginusto ko na ding patunayan sa kanya na ako ang karapat dapat para sa kanya.

Isang bagay na hindi ko naman ginusto o pinlano kaya.

At ngayong single na ulit si Mama ay bigyang katuparan din naman ang kaisa isa kong pangarap.

Na ang pangit na gaya ko ay kaya din namang makahanap ng magandang asawa.

Na bagamat ilang babae na nga ba tahasang nag reject sa akin, ay naniniwala akong hindi ito magagawa sa akin ni Mama. Dahil gagawin ko ang lahat upang ako ang piliin niya.

Bilang kapalit ni Papa. Dahil minsan ko na itong hiniling. At minsan na ding pinangarap. Bagamat tumutol si Mama.

At kung sasang-ayon sa akin ang pagkakataon ay ako na marahil ang pinaka maswerteng lalake sa mundo. Dahil hindi lang basta maganda ang magiging asawa ko.

Sobrang ganda pa.

Kaya naman gusto kong ituloy namin ang isang pangyayari sa amin mula sa nakaraan. At ito ay ang naunsyami naming relasyon na maituturing ding Bahay-bahayan namin ni Mama 9 years ago...