Since that day, I had been always running away from him every time we would meet.
Actually, nakakapagod na.
Kung nasa choice lang ang tumigil sa pagtakbo ay tiyak na pinili ko na pero... walang gano'n. I mean, maraming ganoon... pero hindi ko siya pwedeng ilagay sa choices ko.
I couldn't stop running.
I won't.
Dahil once na gawin ko 'yon at maabutan niya ako... hindi ko na alam ang mangyayari. Baka mahulog ulit ako at hindi na ulit makaahon.
"Riane, hanggang kailan ka rito mag-i-stay?" Taas-kilay na tanong ni kuya habang nakade-kwatro ang upo sa sofa.
Tumaas din ang kilay ko at tinuro siya. "Shut up, kuya. I'm thinking."
"What the?!" Inis na tanong nito.
"Now, now. Calm down, Riu. Hayaan mo muna rito si Riane." Pagkalma sa kanya ni Daphne at hinagod ang likod.
Umismid ako
