I was always lonely.
Kahit saan ako magpunta o sinuman ang kausap kong tao, hindi ko maramdaman ang sarili ko.
Madalas ko ring itanong sa sarili ko kung may kakayahan ba talaga akong makaramdam ng anumang pakiramdam... bukod sa kalungkutan?
Tingin sa'kin ng tao ay depress.
Ako raw ang accurate na definition ng salitang iyon. Minsan na rin akong napaisip kung depress nga ba ako... pero hindi. Bakit? Wala namang dahilan para madepress ako.
Nag-e-excel ako sa school.
Pinaparamdam ng pamilya ko na mahalaga ako sa kanila at mahal nila ako.
Hindi rin ako binu-bully ng mga classmates ko. Wala akong close pero lahat sila ay nakakausap ko nang maayos in case na may kailangan ako sa kanila.
Teka.
Wala akong close?
Ibig sabihin no'n...
Napatigil ako sa ginagawa ko at napapikit na
