KASIN-lakas ng tambol ang t***k ng puso ni Joyce dahil sa nakita at sa pagod sa pagtakbo niya makalayo lamang sa taong iyon. Of all the people na pwede niyang makabangga ay ito pa. Bakit sa dinamirami ng tao sa mundo ay siya pa? Ngunit mabuti na lang at natakasan niya ito.
She rested her head on the backrest of the taxi which she hailed while running away from him. Nararamdaman pa rin niya ang lahat ng t***k ng puso niya at ang pagkapos ng hininga niya maging ang pangangatog ng mga tuhod niya. Labis-labis ang kaba, takot niya nang mga sandalling iyon. And he even recognized her.
She closed her eyes trying to relax herself but immediately opened them when she realized if her brother recognized her. He definitely recognized her. Of course! He did recognize her because he called her with
