Chapter 33
Bawat araw na lumipas mula noong gabing iyon ay tila isang panaginip lamang. Maaga nang umuuwi si Papa, ako ang nagluluto ng aming ulam tuwing hapunan, sabay kaming kumakain, at bago matulog ay pinapaligaya namin ang isa’t-isa. Literal na inasawa na ako ng aking ama. Dati ay pinapangarap ko lamang ito. Ngayon ay natupad na. Totoo nga talagang may milagro. At maswerte ako dahil isa ako sa biniyayaan niyon. Ilang araw na lang ay magaganap na ang aming pagtatapos. Sa wakas ay ga-graduate na rin ako ng high school. Wala pa rin akong maisip na kursong nais kunin sa kolehiyo. Pero minsan ay sumasagi sa isip ko ang kursong HRM. Mahal na mahal ko kasi ang pagluluto kahit hindi naman talaga ako ganoon kagaling pagdating dito. Gusto ko lamang mapalawak ang kaalaman ko sa larangang iyon. Pangarap k
- Writer
