Papa's Boy [M2M]

Chapter 10

Kakagising ko lamang at kaagad akong bumaba upang magtungo sa banyo.

Matapos akong maghilamos ay napatingin ako sa salamin nang ilang segundo.

Napaaga ang aming pag-uwi mula sa Palawan. Isang linggo na rin ang lumipas mula noong mangyari ang pinakamasarap na gabi ng aking buhay. Kinabukasan din matapos iyon ay kaagad kaming lumipad patungo rito sa Maynila. Hindi ko akalaing huli na pala ang napakasarap na pangyayaring iyon.

Matapos kasi ang aming magdamagang pagtatalik ay nag-iba na ang pakikitungo sa akin ni Papa sa mga sumunod na araw. Bigla niya na lamang akong hindi kinausap. Ilang beses akong humingi ng tawad ngunit parati n'ya lamang iyong dinidedma. Tila ba isa lamang akong hangin at hindi n'ya naririnig.

Nagtungo ako sa kusina upang maghanda ng almusal. Sabado pala ngayon at walang pasok.

Bawat araw na lumilipas ay umaasa akong papatawarin na ako ng aking ama. Umaasa akong babalik na ang lahat sa dati. Na maaayos na ang lahat at maging normal na ulit ang aming pagsasama. Ngunit talagang nagmamatigas ito at ayaw niya akong kausapin kahit ano pang gawin ko.

Kasalanan ko rin naman ang nangyari. Kung hindi ako naging makasarili at umaktong parang isang napaka-selosang asawa ay hindi mangyayari ang lahat ng 'to. Sana ay maganda pa ang kanyang pakikitungo sa akin ngayon. Hindi n'ya sana ako kinasusuklaman.

Matapos akong magprito ng itlog, bacon at mag-sangag ay umakyat na ako upang gisingin ito. Kahit pa may tampo ito sa akin ay araw-araw ko pa rin itong ipinagluluto ng agahan.

Dahan-dahan akong kumatok sa pinto ng kanyang kwarto.

"P-pa... Handa na po ang almusal. Kain na po tayo."

Katulad ng aking inaasahan ay wala na namang sumagot. Napabuntong-hininga na lamang ako at saka ay tumalikod.

Araw-araw na lang ganto. Ayaw n'ya talaga akong pansinin kahit anong gawin ko. Gusto kong maiyak dahil sa sitwasyong ito ngunit wala namang ibang dapat sisihin kundi ako lamang. Wala akong karapatang magreklamo dahil ako rin naman ang puno't dulo ng lahat at kung bakit ganito ang pakikitungo niya sa akin ngayon. Kung bakit nangyayari ang lahat ng ito.

Nang makababa na ako ay mag-isa na lamang akong kumain ng almusal. Wala akong gana sa pagnguya ng pagkain habang nakatingin sa malayo. Nagmistula na akong may sayad sa utak.

Miss na miss ko na si Papa. Bakit ba kailangan pang humantong sa ganito? Akala ko noong gabing nagtalik kami ay hudyat na iyon ng panibagong simula. Ang simula ng aming mas magandang relasyon. Akala ko noong mga oras na iyon ay mapapatawad niya na ako sa mga kasalanan ko sa kanya. Akala ko ay sisibol na ang bagong relasyon namin higit pa sa pagiging mag-ama, bilang mag-asawa. Ngunit nagkamali ako. Lasing lamang siya noon at wala sa katinuan. Ako naman 'tong si tanga na pumatol at umasa.

Dahil sa malalim na pag-iisip ay hindi ko namalayang nasa harapan ko na pala ito. Kaswal itong naupo at nagsimulang kumain nang walang pasabi.

Bigla naman akong nag-ayos ng upo at saka ay ngumiti rito.

"P-pa... Good morning..." bati ko rito na dinedma naman nito kagaya ng aking inaasahan.

Bigla akong napayuko at ipinagpatuloy na lamang ang aking pagkain. Pinipigilan kong maiyak sa harap nito. Kasalanan ko ang lahat ng 'to at wala akong karapatang umiyak. Nararapat lang ito sa akin.

Bigla kong naalala na may plano pala kami ngayon ng mga kaibigan ko na lumabas at kailangan kong magpaalam dito. Niyaya kasi ako kahapon nina Miko na maglaro ng basketball. Matagal-tagal na rin mula nung huli kaming nagkasamang lima sa paglalaro ng bola kaya pumayag naman ako.

Napatingin ako sa gawi ng aking ama. Tahimik pa rin itong kumakain. As usual ay wala itong suot na pang-itaas at tanging boxers lamang ang nakita kong saplot nito sa katawan kanina. Abala ito sa pagkain at tila hindi ako alintana.

Halos mapalundag ako sa aking kinauupuan nang bigla na lamang itong napatingin sa akin. Mabilis ko namang binawi ang mga tingin ko rito at muling nag-focus sa aking kinakain.

"Hindi ako uuwi mamaya. Kumain ka na lang ng hapunan nang mag-isa. Bukas pa uwi ko." bigla nitong sambit

"O-opo."

Gusto ko sana itong tanungin kung saan ito pupunta pero pinangunahan ako ng hiya. Kaya naman ay muling naghari ang katahimikan at hindi na ako umimik pa.

Maya-maya ay tumayo na ito ngunit bigla na lamang akong nagkaroon ng lakas ng loob na magpaalam dito.

"P-pa..."

Napalingon ito sa akin. Walang ekspresyon ang kanyang mukha at mukhang hinihintay lamang ang aking sasabihin.

"M-maglalaro po kami nina Miko ng basketball mamaya. P-pwede po ba?"

Naghintay ako ng sagot. Nanatili lamang itong nakatingin sa akin. Bigla akong napalunok dahil sa kaba.

Maya-maya ay tumango lamang ito bilang sagot at nagpatuloy nang muli sa paglalakad.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi dahil sa pagpayag nito. Para kasing isa lamang akong hangin na hindi pinapansin ang mga sinasabi. Ni wala man lang itong salitang binitiwan matapos akong mag-ipon ng lakas ng loob na kausapin ito. Sino ba ako sa tingin n'ya? Isang estranghero?

Hindi ko na napigilan ang aking sarili. Hindi ko kayang ganito na lamang kami parati. Sobrang nasasaktan na ako.

"Pa!" Biglang naisigaw ko at marahas na tumayo.

Kaagad na nangilid ang aking luha. Napatigil naman ito sa paglalakad ngunit hindi man lang ako nito nilingon.

"Bakit ka ba nagkakaganyan?!" muli kong sigaw rito at tuluyan nang tumulo ang kanina'y nagbabadyang mga luha.

Halos pagsakluban ako ng langit at lupa nang magpatuloy lamang ito sa pag-akyat.

"Ayaw mo na ba sa 'kin? Sobrang laki ba ng kasalanan ko sa 'yo?! Bakit mo ba ako ginaganito, Pa?!"

Hindi ako nito nilingon o pinatahan man lang. Wala itong pakialam. Mukhang talagang matindi ang pagkasuklam nito sa akin.

Napahagulgol na lamang ako at muling napaupo sa sobrang pagkadismaya.

+++

"OH, di ka ba maglalaro?"

"Huy."

"Tin."

Biglang may tumapik sa aking likod. Saka lamang ako natauhan. Napatingin ako sa matalik kong kaibigan na si Miko na nasa tabi ko na pala.

Nasa basketball court kami ngayon sa bahay nina Ethan.

"Kanina pa kita kinakausap. Ba't ka tulala? May problema ba?" tanong nito sa nag-aalalang tono.

"W-wala. Tapos na ba kayo? Uuwi na ako." Tila walang gana kong tugon.

"Ba't parang ang tamlay mo ngayon? 'Di ka pa nga nakakapaglaro, oh. Alam kong may problema ka."

"Wala nga. Alis na ako, Miks." paalam ko rito at tumayo na.

Ngunit hinawakan nito ang kamay ko at agad akong hinila upang muling mapaupo.

"Si Tito Gary ba?" anito nang nakaupo na akong muli.

Yumuko na lamang ako bilang pagsang-ayon.

"Hays. Sabi na, eh. Nag-away kayo, no?"

Bahagya akong napatango. Siguro mabuti na ring may napagsasabihan ako ng problema ko. Bestfriend ko naman si Miko at alam kong makikinig ito sa lahat ng mga hinaing ko sa buhay.

"Ano ba kasing nangyari? Kanina pagdating mo rito wala ka sa mood. Tapos puro bangko ka pa habang naglalaro kami. Seryosong awayan ba 'yan?"

Bigla akong natigilan. Saka ko lamang napagtantong hindi ko rin alam ang sasabihin ko. Pa'no ko sasagutin iyon? Sasabihin ko ba ang totoong nangyari? Na nag-away kami ng aking ama dahil sa sobrang pagkalibog ko rito? Dahil sa matinding pagkahayok ko sa b***t nito?

"W-wala, Miko. Nagkaroon lang ng kaunting hindi pagkakaintindihan."

Hindi ko kaya. Hindi ko kayang ibahagi ang kagagahan ko. Kasalanan ko rin naman kung bakit humantong sa ganito ang sitwasyon. Mas mabuti na sigurong sarilihin ko na lang ang problema kong 'to.

"'Yun naman pala eh. Ba't kung makaasta ka dyan parang katapusan na ng mundo? Eh kaunting hindi pagkakaintindihan lang naman pala."

"Anong ginagawa ng magjowa rito?"

Kapwa kami napalingon ni Miko sa nagsalita at nasa harapan na pala namin si Chester.

"Sira ka talaga. Nasaan na si Trevor?" tanong ni Miko rito.

"Nauna nang umuwi. May lakad raw eh. For sure sa gym na naman punta nun. Kayo, 'di pa ba kayo uuwi?"

"Actually, uuwi na rin kami. Ikaw?" sagot ni Miko sabay tayo.

"Dito ako matutulog kina Ethan."

Tumayo na rin ako sa tulong ni Miko na inilahad ang kamay upang alalayan ako.

"Tin, napansin ko ang tamlay mo yata ngayon, ah. Na-basted ka ba?" Biglang tanong ni Chester na ibinaling sa akin ang atensyon.

"Alam mo, ikaw, ang pakialamero mo eh, no? Alis ka na nga." si Miko ang sumagot para sa akin.

"'To naman di na mabiro. Pasok na ako. Ingat kayong dalawa pag-uwi."

"Geh."

Pumasok na si Chester sa malaking bahay nina Ethan.

Umalis na rin kami ni Miko at magkasabay na sumakay ng taxi pauwi. Malapit lang din naman ang subdivision nina Ethan sa lugar namin.

Kasalukuyan kaming nakaupo sa likod at walang kibuan. Alam kong gusto nitong makipag-usap sa akin kaya ako na ang unang nagsalita.

"Pasensya na kayo, ah. Wala lang talaga ako sa mood today."

"Alam ko. Pero pwede namang hindi ka na lang pumunta kung wala ka talaga sa mood."

"Sorry na nga. Eh gusto ko kayo makita, eh." Medyo naiirita kong sambit.

"Biro lang. Ito talaga."

Katahimikan. Maya-maya ay muli na naman itong nagsalita.

"Tagal ko na palang hindi nakakatulog sa inyo, noh?"

"Oh, tapos?"

"Wala. Grade 8 pa tayo nun, 'di ba?"

"Ano naman?"

"Wala naman. Gusto mo sa inyo ulit ako matulog ngayong gabi?"

"Gagi, 'wag na. Magulo yung kwarto ko. Hindi pa 'ko nakakapaglinis." pagsisinungaling ko.

Ang totoo ay gusto ko ring may kasama muna sa bahay ngayong gabi dahil hindi nga uuwi si Papa. Pero paglalaruan ko muna 'tong kaibigan ko.

"Sus. Dami mong ebas. Sige na."

"Ayoko nga. Baka magjakol ka lang sa bahay n'yan. Lagot ka talaga kay Papa."

"Gago. Wag na nga lang. Baka bugbugin ako ni Tito Gary, eh."

Bigla akong napatawa nang bahagya.

"Oh, ba't ka tumatawa? Sabi ko na nga ba't gusto mo, ih. Ayiiee..."

"Tanginamo. Pasalamat ka hindi uuwi si Papa ngayon at wala akong kasama."

"Talaga, wala ang Papa mo?!" Tila hindi makapaniwala nitong banggit.

"Oo."

"Yes!"

"Gago ka talaga." Napailing na lamang ako habang nakangiti.

Nang makarating na kami sa bahay ay kaagad na nahiga sa sofa ang mokong. Akala mo talaga s'ya ang may-ari ng bahay na 'to.

"Aba aba... Sarap ng buhay natin, ah."

"Misis ko talaga napaka-moody. Paghanda mo na lang ako ng pagkain, hehe." Sambit nito habang nakapatong pa ang ulo sa dalawang palad nito.

"Potang- hahahaha ulol! Misis mo ulo mo!"

Dumiretso na lamang ako sa kusina. Kahit kailan talaga ay hindi ako nito tinatantanan sa mga biro nito. Lalo na ang umaktong asawa ko. 'Yan kasi ang madalas na biro sa akin ni Miko mula pa noong bata kami. S'ya raw ang mister at ako ang misis. Siraulo talaga 'yun.

"Ano ulam n'yo? Gutom na ako, Tin." Rinig kong banggit nito mula sa sala.

"Tangina mo talaga. Teka, check ko lang sa ref."

Matapos kong kumuha ng pagkain sa ref ay nagluto na ako ng ulam. Nagprito ako ng luncheon meat. Mabuti na lang at nagsaing muna ako kaninang tanghali bago umalis ng bahay kaya hindi na problema ang kanin.

Tahimik akong nagpiprito nang bigla na lamang may yumakap mula sa aking likuran. Halos mabitawan ko ang hawak kong sandok dahil sa gulat.

"T-tangina, anong ginagawa mo?"

Kaagad akong nagpumiglas. Si Miko lang pala. Ngunit wala na itong suot pang-itaas kaya ay nagulat ako.

"Dalian mo na. Gutom na ako." reklamo ng loko habang nakadikit pa ang baba sa aking balikat.

"E-eto na kasi. Bumalik ka na dun sa sala. Tanginang 'to bubuksan-buksan yung TV tapos iiwan. Alis ka na nga. Shoo!"

Bigla naman itong nag-pout at bumalik na sa living room. Palihim akong napangiti. Loko talaga ang batang 'yun.

Bumalik sa aking isipan ang nagawang pagyakap nito sa akin. Damang-dama ko ang kanyang katawan na dumikit sa aking likuran. Para sa isang 18 anyos ay pambihira na kung maituturing ang katawan ng matalik kong kaibigan. Kumpleto at hulmang-hulma ang anim na pirasong abs at medyo malalaman na rin ang biceps at triceps. Sa aming limang magbabarkada kasi ay kami lamang ni Chester ang may 'normal' na pangangatawan. Lahat kasi sila ay mga gym rats kaya puro mga maskulado samantalang ako ay tinatamad na magpalaki ng katawan.

Kung mukha ang pag-uusapan ay lumalaban din si Miko. Moreno ito at may matangos na ilong at mapupungay na mata. Katunayan ay suki rin ito sa mga school pageants simula pa noong junior high school. Marami rin ang nakaka-crush dito sa aming paaralan at maging sa mga kalapit na paaralan.

Pero kahit na magandang lalake ito ay hindi naman ako nagkaroon ng matinding paghanga rito. Siguro ay medyo lang dahil sa gwapo ito at maganda ang pangangatawan. Pero mas nangingibabaw ang pagrespeto ko rito bilang isang matalik na kaibigan at parang isang tunay na kapatid.

Uhugin pa lamang kasi kami ay kami na ang parating magkasama. Halos hindi nga kami mapaghiwalay noon. S'ya rin ang pinakauna kong naging kaibigan. Sobrang laki ng naging parte niya sa buhay ko. Kaya kahit may pagka-abnoy ang matalik kong kaibigan na 'yun ay mahal na mahal ko pa rin naman.

Nang handa na ang aming pagkain ay tinawag ko na ito at sabay na kaming naghapunan. Napuno ng kwentuhan ang hapag-kainan. Nag-reminisce kami ng mga pangyayaring hindi namin malilimutan habang kami ay lumalaki. Mula sa katatawanan hanggang sa katatakutan, at kung anu-ano pa.

Hanggang sa nauwi sa kwentong kalaswaan ang aming usapan. May girlfriend si Miko. Si Nadine na isang campus sweetheart at leader ng cheerdance team ng aming school. Hindi ko akalaing may nangyayari palang kababalaghan sa kanilang dalawa.

"Oo, pre. Hindi marunong sumubo ng etits ko. Wala nga akong naramdamang sarap eh. Sakit meron kasi puro ngipin nito ang kumakamot sa b***t ko."

"Gago ka pala eh. Jinowa mo lang ba 'yun para may kinakantot ka? Ang bait pa naman ni Nadine. Napaka-girlfriend material din."

"Ewan ko rin. Tapos ang arte pa. Hindi ko pa nga naipapasok nang buo etits ko akala mo mamamatay na kung makatili."

"Gago." Napatawa na lamang ako.

Lingid sa kaalaman ni Miko ay tinayuan na ako sa mga oras na ito. Habang nagkukwento kasi ito ng mga karanasan sa pagtatalik ay pumasok sa aking isipan ang mga sandaling nagkakanaan kami ni Papa. Ang gabing iyon na talaga namang hinding-hindi ko makakalimutan.

"Ikaw, pre? Huling pag-uusap natin about sa ganto sinabi mong virgin ka pa rin. Hanggang ngayon pa rin ba? I bet hindi na." panunukso nito.

"T-tanginang 'to. Eh ano ngayon kung virgin pa ako?" sagot ko rito at napatingin sa ibang direksyon.

"Mahina. Sa ating lima ikaw na lang ang wala pang karanasan sa pakikipagkantutan, hahaha." muling panunudyo nito sabay tawa.

Akala mo lang 'yun. Baka nga mas wild pa ang karanasan ko sa s*x kesa sa inyong apat. Napatawa ako sa aking naisip.

"Libog mo talaga. Matulog na nga tayo."

Uminom na ako ng tubig at nilinis ang aming pinagkainan.

"Tin, pwede bang pahiram ng damit? Maliligo lang ako. Nightly routine ko kasi maligo bago matulog, eh." ani Miko na lumapit sa akin.

"Kumuha ka na lang don sa kwarto ko sa taas." tugon ko rito at nagsimula nang maghugas ng plato.

"Salamat."

Habang nag-uusap kami ni Miko tungkol sa mga 'di malilimutan naming alaala ay may pumasok sa aking isipan. Gusto kong sabihin iyon sa kanya kanina ngunit nahihiya ako. Sa tingin ko ay nakalimutan niya na rin naman iyon.

Nasa Grade 8 kami noon at kaming dalawa ang mag-partner sa aming Science project. Kinabukasan ng gabing iyon ay deadline na ng pasahan kaya dito sa bahay na lang namin tinapos ang aming proyekto. Mula alas sais ng gabi hanggang alas dos ng madaling araw ay trinabaho namin iyon. Hindi na kami nakapagbihis pa ng aming uniform. Mabuti na lamang at nariyan si Papa na dinalhan na lamang kami ng hapunan sa aking kwarto.

At noong patapos na ang aming proyekto ay hindi ko inaasahan ang ginawa ni Miko. Nakatayo ako noon upang suriin kung maayos na ba ang aming proyekto nang bigla ako nitong itinulak pahiga sa aking kama.. Dinaganan ako nito at bigla na lamang hinalikan sa labi. Hindi ako nakapag-react kaagad at nanatiling natameme. Nang matauhan ako ay bigla ko s'yang naitulak nang malakas.

"A-anong ginagawa mo?" naguguluhan kong tanong sa kanya.

Napatingin naman ito sa gawi ng aming ginagawang proyekto at nagsalita.

"P-pasensya na. T-tinry ko lang 'yung s-scene nung napanood kong movie kahapon."

Ang akala ko noon ay katapusan na ng aming pagkakaibigan ngunit kinabukasan ay umakto lamang itong parang walang nangyari. Hanggang sa tuluyan na ring nabaon sa limot ang pangyayaring iyon.

"Miko, dalian mo nga d'yan at maliligo rin ako." Katok ko sa pinto ng banyo. Natapos na kasi ako sa paghuhugas ng plato at paglilinis ng lamesa. Naihanda ko na rin ang aking susuoting pajama ngunit hindi pa rin lumalabas ng banyo ang mokong.

Akmang tatalikod na sana ako nang biglang magbukas ang pinto at iniluwa niyon ang nakatapis lamang na si Miko. May butil-butil pa ng tubig ang katawan nito at basang-basa ang buhok. May bimpo ring nakapatong sa ulo nito.

"Pasensya ka na. Maliligo ka rin ba? Sayang, sumabay ka na lang sana sa 'kin." bigla nitong sambit habang nakangiti.

"S-siraulo ka! T-tabi nga d'yan." Kinakabahan kong banggit dito.

Lumabas na ito at ako naman ay pumasok na sa loob. Habang isinasara ko ang pinto ay pakiramdam ko'y nakatingin pa rin ito sa akin.

Napasandal na lamang ako sa pintuan at napa-buntong hininga. Bakit ako nabubuhayan? Sa matalik na kaibigan ko pa talaga. Napatingin ako sa gawi ng nagkakamalay ko nang junior.

Naghubad na ako at nagsimulang maligo. Pagkatapos kong maligo, mag-toothbrush, at magbihis ng pajama ay lumabas na rin ako ng banyo. Oo, sa loob ng banyo na ako nagbihis. Ayoko kasing makasabay sa kwarto ang mokong na Mikong 'yun dahil paniguradong pagti-tripan na naman ako nito.

Matapos kong magbihis ng aking pajama ay dumiretso na ako sa aking kwarto at napansin kong nakabukas ang pinto niyon. At laking gulat ko nang masilayan ko si Miko sa loob na hubo't hubad at tila may hinahanap sa aking cabinet. Kitang-kita ko ang malulusog nitong pwet at malapad na likod. Hindi pa pala ito nagbibihis.

Bigla akong napatalikod ngunit huli na ang lahat. Bigla n'ya akong tinawag.

"Tin! Mabuti naman at tapos ka na pala. Nasan ba ang mga boxers mo? Magbo-boxers na lang pala ako. Hindi ako sanay na matulog nang may saplot sa katawan, eh. Sa bahay nga namin hubo't hubad talaga akong natutulog."

"M-magdamit ka kaya muna." sagot ko nang hindi pa rin tumitingin dito.

"Oh, nahihiya ka ba? Hahaha. Para ka namang babae n'yan. Pareho lang naman tayong lalake dito."

Sobrang awkward ng sitwasyon at unti-unti na ring nabubuhay ang aking alaga dahil sa nasaksihan kong hubad na magandang katawan.

"N-nasa kaliwang side table ng kama. Sa loob ng drawer." ang tanging nasambit ko na lamang at isinara ang pinto nang malakas.

Bigla akong napapikit at huminga nang malalim.

Maya-maya ay muling nagbukas ang pinto at bigla na lamang may yumakap sa akin mula sa likuran.

"Ba't ka ba nahihiya? Halika nga dito.." bulong nito sa kaliwa kong tenga na nakapagpatayo sa lahat ng balahibo ng aking katawan.

"M-m-miko, a-anong ginagawa mo?!"

Bigla akong nagpumiglas at lumayo.

Mabuti na lang at nakasuot na pala ito ng boxers. Tawang-tawa pa ang mokong habang nakatingin sa naging reaksyon ng aking mukha.

"H-hindi magandang biro 'yan, ah. T-tumabi ka nga diyan."

Pumasok na ako sa loob at ini-lock ang pinto.

Anong bang pumasok sa kukote nun? Alam kong mapagbiro talaga si Miko. Madalas n'ya akong tuksuhin bilang girlfriend n'ya kuno. Pero hindi ko akalaing aabot sa ganitong pisikalan. Ewan ko ba dun sa bwisit na 'yun.

Ilang sandali pa ay kumatok na rin ito.

"'Tin, buksan mo na 'tong pinto. Antok na ako, eh. Sige na."

Napabuntong-hininga muna ako bago ko pinagbuksan ito at halos magulantang ako nang bigla na lamang akong inatake ni Miko ng halik.

Ang mga halik nitong sobrang pamilyar at tila nangyari na.

"M-miko..."

"J-justin... Kahit ngayon lang..."