Chapter 26
Suzanne's POV
Nakita ko si Tyrill na malaki ang sugat sa mukha niya, bakas rin sa mga mata niya na hirap na hirap siya.
Agad akong lumapit sa kanya at dahan-dahang pinahiga sa mga binti ko. Ngumiti naman siya nang malaman niyang nandito ako.
Ang daming dugo ng mukha niya at wala akong magawa kundi ang maiyak na lang sa nakikita ko. Kung ganito din lang ay sana hindi na ako nakipagkita kay dad.
"Oh my gosh! Tyrill, I'm here don't worry. I love you." I mumbled and cried.
Pinunasan niya ang luha kong tumulo mula sa mata ko at pilit siyang ngumiti.
"Don't cry. I'm okay. Mahal din kita."
"Come on. Gagamutin natin 'yang mga sugat mo." Dahan-dahan ko siyang tinayo at inalalayan ko na lang siya sa taas.
Pagkarating ko na sa taas ay agad kong hinanap ang first aid kit at kaag
